Archive for » november, 2017 «

Een heel blij baasje!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Blindengeleidehondenschool Herman Jansen, medewerkers, vrijwilligers, gastzinnen en iedereen die zich op welke manier dan ook inzet voor onze Blindengeleidehonden (Assistentiehonden),

 

Wat een rijkdom, om zo’n prachtige hond als Arthur aan mijn zijde te mogen hebben. Vol trots loop ik met Arthur over straat, in winkels, ziekenhuizen en alle andere plekken waar ik kom. Waar ik kom? Nee, het is letterlijk waar wij komen. Wij zijn een eenheid. Daar kan niks of niemand tussen komen.

 

Op 25 april 2016 mocht ik kennismaken met Arthur. Er was meteen een klik. Ik wist meteen dat we de perfecte match waren. Op 29 april 2016 kwam Arthur bij me. Trainen met Arthur hoort erbij, maar is niet hard werken, maar een hobby. Het is fantastisch om met Arthur te mogen trainen, spelen, werken, knuffelen, voor hem zorgen. Het samen zijn met Arthur maakt mij compleet.

 

Nu is alles even anders. Het gevoel tussen Arthur en mij is absoluut niet verandert. Het is mijn gezondheid die in de weg zit. 7 maart 2017 ben ik geopereerd. Ik mocht acht weken helemaal niks doen, behalve rust houden. Arthur logeerde bij mijn ouders. Wat ben ik dankbaar dat zij Arthur zo ontzettend goed opvangen. 3 Oktober 2017 en 18 oktober 2017 ben ik weer geopereerd. Sindsdien logeert Arthur weer bij mijn ouders. Mijn ouders en broers maken het mogelijk dat Arthur iedere dag een aantal uurtjes thuiskomt, zodat we toch zoveel mogelijk samen kunnen zijn. Arthur wordt iedere dag gebracht, tussendoor uitgelaten en weer opgehaald.

 

En dan het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, die vinden dat Arthur en ik niet gescheiden mogen worden, wanneer dit niet noodzakelijk is. Arthur is bij ieder onderzoek, gesprek aanwezig (Arthur mag alle apparatuur bekijken en besnuffelen, voordat ze met mij aan de gang gaan). Bij sommige onderzoeken kan hij niet mee naar binnen, waar ik alle begrip voor heb. Arthur brengt me naar de operatiekamer, kan de hele dag bij mij op visite komen en mag zelfs ‘s nachts blijven slapen als ik dit zou willen. Geweldig hoe dit ziekenhuis met Assistentiehonden omgaat. Zij vinden dat Baasje en Assistentiehond ten alle tijden bij elkaar horen te zijn, voor zover dit mogelijk is en dat dit zelfs het herstel\genezingsproces bevordert. En dit allemaal zonder dat de hond aan het werk is.

 

Arthur heeft precies door, wanneer ik zenuwachtig ben of iets eng vind. Arthur legt dan zijn kop op mijn knie, zodat ik hem kan aaien of hij kijkt me strak aan en begint met zijn staart te zwaaien. Soms staat Arthur ineens op en doet alsof hij bij mij vandaan wil lopen, zodat ik op hem moet reageren of Arthur staat op en begint rondjes te draaien. Arthur doet alles om mij van mijn zenuwen en angsten af te leiden en ik kan jullie vertellen dat het werkt. Het is dan niet helemaal weg, maar wel een stuk minder.

 

Ook al werkt Arthur niet en is hij niet 24 uur per dag bij me, toch blijft hij zich op mij focussen. Ik ben en blijf zijn Vrouwtje en dat laat Arthur ook merken. Arthur luistert naar mijn ouders. Ze kunnen alles met Arthur doen, behalve wanneer ik er ben, want dan ligt hij aan mijn voeten en wijkt geen seconde van mijn zijde. Als ik er ben moet ik bepalen wat er gebeurt. Mijn moeder geeft Arthur altijd zijn brokken, maar als ik bij mijn ouders ben, en het is etenstijd, wil hij pas eten als ik toestemming geef. Wil mijn vader Arthur uitlaten, dan wil hij pas mee, wanneer ik zeg dat het goed is en met Papa mag meegaan. Krijgt Arthur een kluif, dan pakt hij hem pas aan wanneer ik zeg dat het goed is.

 

Een Assistentiehond betekent zoveel meer voor het baasje dan alleen het werk waar hij\zij voor is opgeleid. Een Assistentiehond geeft zoveel, zelfvertrouwen, zelfstandigheid, angsten overwinnen, geluk, troost, sociale contacten, liefde. Ik heb de laatste maanden gemerkt dan ik zonder Arthur incompleet ben. Ik mis dan een stukje van mezelf.

 

Begrijp me niet verkeerd, ieder dier is speciaal en verdient een baasje(s) die goed voor hen zorgen en gek op ze is. Gelukkig is dit in de meeste gevallen ook zo. Voor deze baasjes is\zijn hun dieren net zo belangrijk.

 

Wat de toekomst nog gaat brengen weet ik niet, maar met mijn Arthur aan mijn zijde, kan ik alles aan.

 

Ik wil iedereen bovenaan genoemd bedanken voor hun inzet. Dank zij jullie is mijn leven en ik denk van vele anderen verrijkt.

 

Dank jullie wel!

 

Groetjes, Monique

Poot, Prins Arthur Blindengeleidehond

 

 

 

 

Dit stuk heb ik geschreven om iedereen te laten weten, hoe belangrijk Assistentiehonden zijn. Of het nou een Blindengeleidehond, PTSS Hulphond, ADL Hulphond, Autismehond, Epilepsiehond, Diabeteshond is (hopend geen Assistentiehond ben vergeten te noemen), maakt geen verschil. Hopelijk draagt dit stuk bij aan de acceptie van Assistentiehonden en wordt het in de toekomst mogelijk voor iedereen die een Assistentiehond nodig heeft, om er èèn te hebben.

 

 

pups Cato nu 3 weken oud

Category: Puppynieuws  Comments off

De pups van cato zijn nu 3 weken oud

Ik fok nu ruim 22 jaar maar dit nest slaat weer alles

groeien soms 100 gram tot 140 gram per dag

met 2,5 week oud hadden ze al hun tanden en kropen als uit de bak

 

gekker moet het niet gaan worden natuurlijk

papa sjors zelf als pupje

lexi gedekt door Sol

Category: Puppynieuws  Comments off

vandaag is lexi gedekt door Sol

Opeens was de progesteron heel hoog dus het was nog haasten geblazen.

Morgen herhalen we de dekking nog een keer en dan over 4 weken hopen we door de echo te zien of we weer pups mogen verwachten.

De pups van lexi gaan naar gastgezinnen om uiteindelijk opgeleid te mogen worden als geleidehond.