Archive for the Category » Ervaringen «

Prachtig verhaal over Pippa in opleididng bij Nella en herman

 

 

Onderstaand stuk is geschreven door Lys Scarse-de Jong.

Pippa moet overal mee naartoe genomen worden, omdat dat later haar taak ook is. Nella heeft vooraf overleg gehad met de Poiesz en zodoende kon je Pippa als heel klein hondje in een kratje in het winkelwagentje van de Poiesz tegenkomen. Tegenwoordig gaat ze gewoon aan de riem mee shoppen, met haar “jasje” aan. Zo is Pippa al in de Groninger Universiteit geweest, op de boot naar Terschelling, bij Jonker Sikke, in het hotel, in de trein, in de bus, bij de pedicure, noem maar op. Dit alles op voorwaarde dat ze niet blaft en nergens aan zit. Toen Pippa met Herman in het MCL was, heeft het ziekenhuis een foto van het duo genomen en op de Facebookpagina van het MCL gezet. Daar kwamen 651 likes op!

Gelukkig is de wetgeving tegenwoordig zo dat geleidehonden en hulphonden niet geweigerd mogen worden en overal toegang moeten hebben. Het is wettelijk nog niet helemaal duidelijk hoe het zit met zo’n hond in opleiding, maar het zou een beetje raar wezen als die regels niet voor geleidehonden in opleiding gelden.

 

Bij alle informatie kwamen ook instructies over hoe ver men met een jonge hond mag lopen. Omdat de botten nog niet volgroeid waren, mocht er in het begin niet uren mee gelopen worden. Dit geldt in principe voor alle jonge hondjes. Ja, toen wij Nella in het begin zagen lopen met het hondje in de buggy, dachten wij ook: “Kom op, het beestje heeft pootjes….” Maar het zit dus een beetje anders dan wij dachten. Nella liep een deel van de afstand met Pippa, en een deel van de afstand kon Pippa in de buggy gereden worden.

 

Maar de training is nog lang niet af. “Ik durf haar hier in Mantgum ook alleen nog maar zonder riem te laten als ik het pad langs het water om het dorp heen loop”, vertelt Nella, “Daar zijn geen auto’s waar ze onder kan raken”.

De eerste maanden moest Nella iedere week een morgen gaan trainen met Pippa, nu is dat nog een morgen in de twee weken. Ze vragen niet voor niets dat je veel vrije tijd hebt…. En heeft Pippa zo nu en dan eens een dwarse bui, de trainster kan altijd gebeld worden voor goede raad.

“Dat is wel een geruststellende gedachte, zelfs in het weekend kun je haar bellen”, vertelt Nella.

“Ik moet Herman ook in de gaten houden”, lacht Nella, “want hij geeft Pippa stiekem vaak nog een extra koekje.” Eigenlijk mag Pippa alleen maar van Nella eten aannemen. Want je wilt niet weten wat sommige minder aardige mensen neerleggen: giftige gehaktballen of gebakken sponzen bijvoorbeeld. Wij gaan er vanzelf vanuit dat er in Mantgum niet zulke mensen wonen! Maar ook chocolade, kauwgum, verschillende planten in de tuin en zelfs druiven vallen niet goed in de hondenmaag.

In principe kost het je niets om een blindengeleidehond een jaar lang op te leiden: brokjes, de bench, de riemen en de kosten van de dierenarts zijn allemaal voor rekening van de school. Ook het treinkaartje is gratis. Het baasje zelf moet uiteraard wel een geldig treinkaartje op zak hebben. Maar alle tijd en energie aan de hond besteed is wel voor je eigen rekening….

 

Dan, als het jaar om is, moet Pippa nog zo’n zes maanden naar “school”. “Herman heeft nu al buikpijn van het idee dat Pippa straks weg moet”, lacht Nella. “Hij is helemaal stapel op Pippa!” Andersom is dat precies zo!

Het gebeurt soms wel dat een blindengeleidehond niet wordt goedgekeurd na dat eerste jaar, soms om medische redenen, soms doodgewoon omdat de hond het zelf niet leuk vindt. Of omdat hij toch nog achter katten aan zit…. Dan kan het gastgezin de hond kopen, of gaat de hond als gezelschapshond naar een ander gezin toe. In dat halve jaar op school krijgt de hond nog een intensieve training. Als de hond dan definitief is toegewezen aan iemand die blind is of heel slecht ziet, dan krijgt die persoon met de hond ook nog twee weken begeleiding en training in zijn of haar eigen woonomgeving. De hond leert dan om vaste routes te lopen, bijvoorbeeld naar het station, de winkel of de pinautomaat.

 

Pippa is een Golden Retriever, een populaire hond voor dergelijk werk, ze zijn ook “willing to please”. Herders, labradors maar ook kruisingen met poedels worden veel voor dit werk gebruikt. Dan krijg je “labradoodles”, “shepadoodles” of “golden doodles”. Poedels zijn niet alleen erg intelligent, ze kunnen ook geschoren worden, een groot voordeel als zo’n geleidehond terecht zou komen bij iemand die allergisch is voor hondenhaar.

 

Wat gebeurt er als de hond oud is? Wel, dan blijft hij soms bij de blinde persoon zelf, tegelijk met een nieuwe geleidehond, of hij gaat weer naar het oorspronkelijke gastgezin of naar iemand anders. De hond gaat dus gewoon rustig met pensioen. En dat heeft zo’n hond dan ook wel verdiend!

Later in de training komt er ook nog een onderdeel waar Nella wat tegenop ziet: met een blinddoek om met Pippa over de weg lopen, om een beetje het gevoel te krijgen hoe de wereld is als je (bijna) niets ziet.

Maar voorlopig zien jullie Pippa door het dorp stappen met op beide zijden van haar “jasje” de woorden “in opleiding”. Dat houdt ook in dat je haar niet moet afleiden. En niet aaien…. Dat laatste is bij tijden lastig. Want Pippa zelf vindt het heerlijk om geaaid te worden. Maar dat mag dus niet als ze “in functie” is. “Ik heb laatst grote moeite gehad om dat aan een klein jongetje uit te leggen,” zegt Nella. Het jongetje vond dat maar gek: hoezo mag je zo’n lieve hond nou niet aaien???

 

  • – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -­ – – – – – – –

Een van de bijkomstigheden is dat je met zo’n hond op Facebook en Whats App zit, omdat je dan makkelijk in contact komt met andere mensen die ook een hond opleiden.

In Friesland heeft de geleidehondenschool van Herman Jansen haast nog geen gastgezinnen voor geleidehonden, het zou mooi wezen als Pippa hier in de buurt wat gezelschap zou krijgen. Voor blinde mensen en mensen die heel slecht zien zijn er nu namelijk wachtlijsten om een geleidehond te kunnen krijgen.

Ben je nieuwsgierig hoe zoiets in z’n werk gaat? Op www.geleidehondentrainer.nl kun je ook een heel stel interessante zaken over geleidehonden aan de weet komen.

En wie weet, lijkt het jou wel wat!

 

 

 

 

Een heel blij baasje!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Blindengeleidehondenschool Herman Jansen, medewerkers, vrijwilligers, gastzinnen en iedereen die zich op welke manier dan ook inzet voor onze Blindengeleidehonden (Assistentiehonden),

 

Wat een rijkdom, om zo’n prachtige hond als Arthur aan mijn zijde te mogen hebben. Vol trots loop ik met Arthur over straat, in winkels, ziekenhuizen en alle andere plekken waar ik kom. Waar ik kom? Nee, het is letterlijk waar wij komen. Wij zijn een eenheid. Daar kan niks of niemand tussen komen.

 

Op 25 april 2016 mocht ik kennismaken met Arthur. Er was meteen een klik. Ik wist meteen dat we de perfecte match waren. Op 29 april 2016 kwam Arthur bij me. Trainen met Arthur hoort erbij, maar is niet hard werken, maar een hobby. Het is fantastisch om met Arthur te mogen trainen, spelen, werken, knuffelen, voor hem zorgen. Het samen zijn met Arthur maakt mij compleet.

 

Nu is alles even anders. Het gevoel tussen Arthur en mij is absoluut niet verandert. Het is mijn gezondheid die in de weg zit. 7 maart 2017 ben ik geopereerd. Ik mocht acht weken helemaal niks doen, behalve rust houden. Arthur logeerde bij mijn ouders. Wat ben ik dankbaar dat zij Arthur zo ontzettend goed opvangen. 3 Oktober 2017 en 18 oktober 2017 ben ik weer geopereerd. Sindsdien logeert Arthur weer bij mijn ouders. Mijn ouders en broers maken het mogelijk dat Arthur iedere dag een aantal uurtjes thuiskomt, zodat we toch zoveel mogelijk samen kunnen zijn. Arthur wordt iedere dag gebracht, tussendoor uitgelaten en weer opgehaald.

 

En dan het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, die vinden dat Arthur en ik niet gescheiden mogen worden, wanneer dit niet noodzakelijk is. Arthur is bij ieder onderzoek, gesprek aanwezig (Arthur mag alle apparatuur bekijken en besnuffelen, voordat ze met mij aan de gang gaan). Bij sommige onderzoeken kan hij niet mee naar binnen, waar ik alle begrip voor heb. Arthur brengt me naar de operatiekamer, kan de hele dag bij mij op visite komen en mag zelfs ‘s nachts blijven slapen als ik dit zou willen. Geweldig hoe dit ziekenhuis met Assistentiehonden omgaat. Zij vinden dat Baasje en Assistentiehond ten alle tijden bij elkaar horen te zijn, voor zover dit mogelijk is en dat dit zelfs het herstel\genezingsproces bevordert. En dit allemaal zonder dat de hond aan het werk is.

 

Arthur heeft precies door, wanneer ik zenuwachtig ben of iets eng vind. Arthur legt dan zijn kop op mijn knie, zodat ik hem kan aaien of hij kijkt me strak aan en begint met zijn staart te zwaaien. Soms staat Arthur ineens op en doet alsof hij bij mij vandaan wil lopen, zodat ik op hem moet reageren of Arthur staat op en begint rondjes te draaien. Arthur doet alles om mij van mijn zenuwen en angsten af te leiden en ik kan jullie vertellen dat het werkt. Het is dan niet helemaal weg, maar wel een stuk minder.

 

Ook al werkt Arthur niet en is hij niet 24 uur per dag bij me, toch blijft hij zich op mij focussen. Ik ben en blijf zijn Vrouwtje en dat laat Arthur ook merken. Arthur luistert naar mijn ouders. Ze kunnen alles met Arthur doen, behalve wanneer ik er ben, want dan ligt hij aan mijn voeten en wijkt geen seconde van mijn zijde. Als ik er ben moet ik bepalen wat er gebeurt. Mijn moeder geeft Arthur altijd zijn brokken, maar als ik bij mijn ouders ben, en het is etenstijd, wil hij pas eten als ik toestemming geef. Wil mijn vader Arthur uitlaten, dan wil hij pas mee, wanneer ik zeg dat het goed is en met Papa mag meegaan. Krijgt Arthur een kluif, dan pakt hij hem pas aan wanneer ik zeg dat het goed is.

 

Een Assistentiehond betekent zoveel meer voor het baasje dan alleen het werk waar hij\zij voor is opgeleid. Een Assistentiehond geeft zoveel, zelfvertrouwen, zelfstandigheid, angsten overwinnen, geluk, troost, sociale contacten, liefde. Ik heb de laatste maanden gemerkt dan ik zonder Arthur incompleet ben. Ik mis dan een stukje van mezelf.

 

Begrijp me niet verkeerd, ieder dier is speciaal en verdient een baasje(s) die goed voor hen zorgen en gek op ze is. Gelukkig is dit in de meeste gevallen ook zo. Voor deze baasjes is\zijn hun dieren net zo belangrijk.

 

Wat de toekomst nog gaat brengen weet ik niet, maar met mijn Arthur aan mijn zijde, kan ik alles aan.

 

Ik wil iedereen bovenaan genoemd bedanken voor hun inzet. Dank zij jullie is mijn leven en ik denk van vele anderen verrijkt.

 

Dank jullie wel!

 

Groetjes, Monique

Poot, Prins Arthur Blindengeleidehond

 

 

 

 

Dit stuk heb ik geschreven om iedereen te laten weten, hoe belangrijk Assistentiehonden zijn. Of het nou een Blindengeleidehond, PTSS Hulphond, ADL Hulphond, Autismehond, Epilepsiehond, Diabeteshond is (hopend geen Assistentiehond ben vergeten te noemen), maakt geen verschil. Hopelijk draagt dit stuk bij aan de acceptie van Assistentiehonden en wordt het in de toekomst mogelijk voor iedereen die een Assistentiehond nodig heeft, om er èèn te hebben.

 

 

les gastgezinnen

Als je gastgezin bent dan doe je heel veel om jouw pup voor te bereiden op uiteindelijk de echte training tot geleidehond.

je maakt ze zindelijk, leert ze de regels in huis, zorgt dat ze buiten goed luisteren, zorgt dat ze nergens bang voor zijn en heel sociaal zijn tegen mens en dier.

 

dan verdien je op zn minst een heerlijk bakje koffie en soms een heerlijk gebakje erbij, uiteindelijk moet gastgezin zijn een feestje zijn!

dat proberen we er ook iedere les weer van te maken

 

Lijkt u dit nu ook wat voor u

 

We verwachten weer 2 teefjes loops die we heel graag laten dekken om pupjes te krijgen om uit te zetten bij gastgezinnen.

bel gerust of mail naar info@hondentrainer.nl en we vertellen u graag alles erover.

Vandaag zijn er weer een aantal honden ingeleverd!!

3 oktober, voor ons een heugelijke dag, voor de gastgezinnen even een verdrietige dag, waar we hopelijk toch een feestelijk tintje aan hebben kunnen geven.

 

We hebben afgesproken in Zeewolde, heerlijk even koffie gedronken, daarna lekker gewandeld, de honden hadden er plezier in.

De trainers stonden klaar, spullen in de auto’s en wij als school hebben de honden overgenomen, het bos ingelopen met blije honden die graag meegingen.

gastgezinnen op weg naar het restaurant, uiteindelijk heerlijk geluncht met zn. alle!!

 

Lieve gastgezinnen, hartelijk dank voor al jullie inzet het eerste jaar van deze kanjers, nu is het onze taak om verder te gaan!!

 

deze kanjers beginnen morgen aan hun training!!

en die kanjers hebben ook kanjers van bazen!!

zeg nu nooit meer dat het zo zielig is om een pup op te leiden als geleidehond, want ook deze honden mogen heerlijk ravotten en rennen

Nick heeft al vrienden gemaakt Do en Kay zeggen, kom maar op met die worst!!

vanuit Brabant, heerlijke koeken voor de trainers

Afsluiten met een heerlijke lunch

En op de valreep gespaarde kranten voor de pups van cato die we volgende week verwachten!!