dagboek van Sabi.

Category: dagboek sabi

Hallo

 

Een van onze gastgezinnen heeft al div, boeken geschreven.

Nu maakt hij een dagboek van Sabi, dit  is met veel humor etc geschreven, soms zult u denken, jee doet een pup dit allemaal, maar we hopen dat u begrijpt dat dit  zodanig verteld wordt dat u plezier heeft om het te lezen en dat het puur de humor is .

 

 

Ik ben Sabi, ik ben een dochter van Dotje en Benz , ik ben een golden doodle.

Ik woon sinds kort bij mijn nieuwe baasjes en zij gaan mij een jaar lang zodanig opvoeden dat ik geleidehond mag worden.

Mijn baasjes vinden het leuk om jullie op de hoogte te houden van mijn vorderingen middels een dagboekje.

Ik wens jullie heel veel leesplezier!!!

sabi

Dag 1.

Voortgangsrapportage

 

Hierbij een opsomming van mijn vorderingen. Ik zal mij even voorstellen: mijn naam is Sabi, maar meestal roepen ze hé of foei. ik ben nu 8 weken oud en word later als ik groot ben een blindengeleidehond. Maar je begrijpt dat ik nog een boel moet leren. Maar ik heb al enige prestaties behaald. Neem nu het slapen: Overdag slaap ik als de beste. Dat moet wel want ’s nachts heb ik het veel te druk. Ik schreeuw en jank tot dat er iemand reageert. De eerste nacht lukte het mij het hele gezin om zes uur wakker te hebben, maar de tweede nacht had ik om vijf uur de halve straat naast zijn bed staan. Voorwaar geen sinecure. Ook heb ik al twee paar schoenen vernield. Nee, ik moet de waarheid vertellen. Eigenlijk is het anderhalf paar. Ik wilde net aan de rechter van zijn Zweedse muilen beginnen, toen het mij onmogelijk werd gemaakt omdat ze werd afgepakt. Maar de sandalen van mevrouw waren op dat moment al onherkenbaar en ook onbruikbaar. Het geheel werd afgevoerd in zo,n hoge groene container waar ze ook mijn poepzakjes in verstoppen. Ik wil jullie nog een prestatie niet onthouden: het lukte mij zondagavond in een ruk het tafelkleed gedekt met borden, bestek enzovoort van de tafel te verwijderen. Wat een lawaai. En het is niet eens zo moeilijk. Maar ik moet eerlijk zijn, ik had al wat ervaring. ’s Ochtends bij het ontbijt was het me bijna gelukt en alleen omdat mijn baasje aan de andere kant van het tafelkleed trekken lukte het niet. Op zich een leuk spelletje. Om dus succes te hebben moet je het slim aanpakken. Er zijn altijd momenten dat ze niet opletten en dan moet je toeslaan. Wat een leerschool!

 

Dag 2

Dinsdag 11 juli 2017

Wat een geluk dat ik autodidact ben. Ik moet mezelf van alles leren. Niemand helpt je hier. Neem nu het op de bank springen. Eigenlijk heel makkelijk. Je zet je voorpoten op de bank en dan een hupje vanuit je heupen, zeg maar de hele billenpartij, en ik heb een hele mooie, omhoog en hoepla je zit op de bank. Prettig hoog en meer zicht. Maar ze zijn zo jaloers dat ik het mezelf heb geleerd dat ze zo gauw ze in de gaten krijgen dat ik heerlijk relaxt op de bank lig ze mij er pardoes vanaf bonjouren. En hoe oneerlijk is dat? Ze hebben twee banken. Een hele grote waar je makkelijk met twee, wat zeg ik met drie mensen, op kan zitten. Dus die andere bank is doorgaans leeg. Je koopt zo’n ding toch om te gebruiken dan wel te laten gebruiken. Het betekent dat ik het slimmer moet aanpakken. Ik houd jullie op de hoogte. Er is een compromis met betrekking tot het geblaf, gejank en geschreeuw na twaalven. Ik heb beloofd mij te gedragen. Ik slaap in de bench, maar hij gaat niet dicht. Onder geen voorwaarde. Om vier uur in de nacht doe ik een wandeling in de buurt om mijn blaas en darmen te ledigen en dan weer terug in de bench. Nu hebben zij ook een pup, een lange slungel en die gaat doordeweeks om vijf uur naar zijn werk en in de weekeinden komt hij om vijf uur thuis. Mag ik dan mijn ongenoegen uiten. Ik doe dit door hem luidkeels aan te blaffen en dat klinkt eigenlijk best leuk. Zal je zien dat er vanaf boven weer een luid foei klinkt. Wie maakt hier dan lawaai? Kijken of ik daar wat aan kan doen.

 

dag 3

Woensdag 12 juli 2017

Oké, oké, ik zal jullie de waarheid vertellen voordat jullie het van een andere meestal onbetrouwbare bron moeten vernemen. Ik ben betrapt. Vanmorgen vier uur. Wat denk je? Controle. Ik was alleen maar geen kijken of het lekker lag en toen ben ik waarschijnlijk in slaap gevallen. Het was echt niet mijn bedoeling. Ook een hond kan zich vergissen. En wat denk je? Om zeven uur weer. Moest meteen voor straf naar buiten in de stromende giet. Toen ben ik meteen begonnen met mijn nieuwe hobby. Het verzamelen van stenen. Grote stenen, kleine stenen. Mij maakt het niet uit. Ik verzamel alles. Ik heb meteen er paar opgegraven. Nu is de combinatie van aarde en water niet zo gunstig zeg maar ongunstig, dus ik zag er niet uit. De modder zat letterlijk overal. Toen we thuis kwamen mocht ik niet eens meteen de kamer in. Ik werd droog gewreven en vooral mijn poten kregen een flinke beurt. Op een gegeven moment lag ik zelfs ondersteboven op mijn rug om mijn buik en staart te drogen. Een nogal gênante vertoning. Ik kan jullie verder melden dat ik nagenoeg zindelijk ben. Vanmorgen nog een klein ongelukje omdat er visite kwam. Een mooie knul, ik was er helemaal ondersteboven van. Ik heb nog wel een opmerking over mijn halsband. Maat Deense dog. Het heeft geen enkele zin die om te doen, want ik schud eenmaal met mijn kop en ga dan verder met wat ik zelf wilde doen. Ja, en dan is het makkelijk praten van een extra gaatje. In dit materiaal sla met een bijl nog geen gaatje.
Mijn baas vindt wel dat ik een echte dochter van Dot ben. De luisterde ook altijd zo goed als ze los liep. Echter mijn moeder liep altijd ver vooruit en ik blijf maar achter hem lopen, want ik weet de weg nog niet zo goed. Maar samen vormen we een goed koppel.

 

dag 4

Donderdag 13 juli 2017

Deze nacht doorgeslapen tot ’s morgens 7 uur. Joop dacht dat ik in de bench had geslapen, maar ik dacht van niet. Laat hem maar in de waan. Gisteren een enerverende dag geweest. Ik begin met een tip om het leven plezierig te maken. Ik kan nu in een keer een nagenoeg volle waterbak in één keer omkeren. Lachen joh. Het is even oefenen maar het is te doen. Kon alles weer in de droogmachine. Ja, ik niet. Mij wikkelen ze in een handdoek. Ik zweer je het was niet eens een nieuwe. Na de visite ben ik een poosje gaan slapen. Prachtige dromen heb ik gehad. Na de middagmaaltijd zat ik vol met energie en die heb ik voornamelijk gebruikt om het pas gelegde laminaat in het halletje te verwijderen. Althans een goed begin. Ik begrijp dat ze dit laminaat speciaal voor mij hadden gelegd omdat mijn voorganger, ene Diva, was begonnen de vaste vloerbedekking te verwijderen. Nu om die te sparen, de vloerbedekking en niet die Diva, hebben ze een partij van die goedkope laminaat bij de Praxis gekocht. Waarschijnlijk met een hoge korting. Nu de kwaliteit is navenant . Ook nog duidelijk gelegd door een amateur. Ik kreeg het los door alleen mijn bek te gebruiken. En wat denk je? Strafexpeditie! Meteen naar buiten om de energie te temmen. Aan de riem met mijn nieuwe halsband, een rode. Ik balen. Ik was net gewend lekker los te lopen en achter de bladeren aan te rennen en nu met een lijn aan mijn baas. Ik zweer je het voelt als handboeien. We liepen op een gegeven moment langs een bos lavendel. Je weet wel dat zo lekker ruikt. Vliegt daar een eng beest met van die gele strepen. Ik mepte hem in een keer uit de lucht. Ik heb nog proberen te proeven, maar wat denk je? Gaat die baas met zijn maat 44 op mijn speeltje staan en zegt: ‘Dat is een bij gek.’ Met gek bedoelde hij mij en niet de bij. Ik begin grote twijfels te krijgen bij een leerschool waar wordt geaccepteerd dat zulke taal wordt gebezigd. Straks gaan ze nog onwelvoeglijke taal gebruiken. Dat zal ik niet tolereren. Tot morgen.

dag 5 en 6

Vrijdag 14 juli 2017

Ik zit in mijn orale periode. Althans dat wordt hier gezegd. Er komt hier een brokkie psychologe over de vloer en die heeft daar voor gestudeerd. Ze denkt zeker dat als je verstand hebt van het gedrag van mensen dat ook voor honden geld. Flauwe kul natuurlijk. Het is juist dat ik mijn bek veelvuldig gebruik. Maar ik gebruik het niet om maar ongefundeerde kritiek te spuien of andere onzin de wereld in te zenden. Nee, ik gebruik mijn bek om stenen op te sporen, stukken hout te vermalen, aan tafelkleden te trekken, schoenen van structuur te laten veranderen. Ook beleef ik veel plezier om in Bep haar rok of Joop zijn broek te hangen. Maar het allerliefst kluif ik aan hun tenen. Nu het ik het geluk dat er twee van mijn medebewoners op blote voeten lopen. Moet je ze horen piepen als ik weer eens onverwacht toesla. En dan maar roepen dat ik zo’n rare hond ben. Wie loopt er hier op blote voeten? Ik had jullie graag deelgenoot van het feit dat ik honderd procent zindelijk ben van af vandaag. Maar het is anders gelopen en weer niet mijn schuld. Ik ga van de woonkamer naar de tuin. Op zich niets bijzonders. In de deuropening hangt een stuk vitrage en ik test de kwaliteit van dit gordijn. Nu je begrijpt het al. Fragiel, kwaliteit Kwantum. In een keer een flink stuk eruit en de rafels hingen erbij. Krijg ik de schuld en een flinke reprimande volgt. En om hem een plezier te doen doe ik spontaan een plasje op het vloerkleed. Dus zeg maar binnen de verboden zone. Heb ik nog geholpen om het op te ruimen door er een paar keer met mijn voorpoten in te springen. Maar nee, dan word je weggeduwd. Zo kan ik niets meer goed doen. Als ik niet oplet word ik nog depressief, kan die psychologe weer komen opdraven.

Zaterdag 15 juli 2017

Ik woon vandaag hier een week en heb al heel wat beleefd. Vanmorgen heb ik mezelf ingesloten in de vogelvolière. Wat een lol. Op de grond woont een koppel kwartels. Wat kunnen die rennen en ik er achteraan. Ik had ze op een veer na te pakken tot Joop zich er mee ging bemoeien. Nu dan is de pret gauw over. Je begrijpt dat ik niet vrijwillig de volière verliet. Nee, daar moet wel meer aan te pas komen dan wat lichte dwang. Maar dan neem ik maar voor lief. Trouwens het eten hier is best te pruimen. Vier maal daags een goeie maaltijd met een scheutje karnemelk. De karnemelk is goed voor je botten en je krijgt er mooie vacht door. Altijd goed voor later als ik verkering ga zoeken. Ik ben een rustige eter. Je hebt honden die alles in een keer opslokken zonder te kauwen. Ik niet, ik eet op mijn gemak en lik dan de bak goed schoon. Scheelt een wasbeurt. Sinds ik volle waterbakken door mijn bench gooi hebben ze besloten minder water in de bak te doen. Nu heb ik door dat je minder volle bakken ook door je bench kan gooien. Alleen het resultaat is wat minder. Tijdens de wandelingen vind je van allerlei wonderlijke dingen. Heb vandaag een kindersok gevonden. Rook heerlijk. Ik heb er nog een tijdje op lopen kauwen, maar als mijn baas in de gaten krijg dat ik zoiets moois heb gevonden pakt ie het af. Zeker ook gek op kindersokjes. Ik was gisteren de gehele dag zindelijk, maar vannacht heb ik een ongelukje gehad. Iedereen sliep en ik kon niet naar buiten. Gelukkig geen straf gehad. Morgen moet het beter gaan.

 

Zondag 16 juli 2017

Ik weet het niet zeker, maar ik heb het vermoeden dat ik voorlopig niet word uitgenodigd bij het verzorgen van de vogels. Het is me weer gelukt om onverhoeds in de volière te komen. Lachen joh. Dat moet wel want het zijn zogenaamde Harlekijnkwartels. Werkten vroeger zeker in het circus? Ze vlogen alle kanten op. Als het me niet lukt om blindengeleidehond te worden dan denk ik dat ik maar jachthond word. Ik ben er erg goed in. Zeker als ik de kans krijg om te blijven oefenen. Gisteren heb ik jullie verteld over het eten. Nu het is hier verder ook wel goed toeven. Ik word aardig verwend. Wat dacht je van een kontje tomaat of komkommer. Of een half kapje van het brood of een korstje kaas. Smikkelen. Je ziet wel ik ben geen lastige eter. En het is ook nog lekker en gezond en volgens mijn baas ben ik meteen de reserve GFT-bak. Vannacht om vier uur even naar buiten geweest voor een plas, maar ik moest niet zo nodig dus ben ik maar eerst een kuil gaan graven. Best interessant, misschien dat ik iets met bodemkunde ga doen. Maar je begrijpt het al, vind ik iets leuk dan word het weer abrupt verstoort door mijn zogenaamde verzorger. Daar word ik niet blij van. Ik bijt hem dan gauw even in zijn kuiten en dan zorgen dat je wegkomt. Ik ben ook ontzettend trots op mij zelf. Je kan eigenlijk wel zeggen dat ik zindelijk ben. Misschien nog in de toekomst nog een klein ongelukje maar in principe niet. Ik ga mezelf nu leren om mijzelf een schouderklopje te geven. Want als ik op Joop moet wachten, ik kan je wel zeggen dan ik dan al met pensioen ben. Ik spreek jullie morgen.

 

Dinsdag 18 juli 2017

Belangrijk is te vertellen dat ik ontdekt heb dat ik bijzonder goed ben in huishoudelijke taken. Maar ik begin maar met het begin. Ben gewoon de hele dag zindelijk dus dat is niets bijzonder. Vanmorgen vroeg met Joop een ochtendwandeling gemaakt. De samenwerking is voortreffelijk. Hij trekt mij het eerste stuk en ik neem dan de terugweg voor mijn rekening. Ik vind wel dat hij dan wat achterblijft. Half negen had ik al een natte rug van de inspanningen. De vaatmachine moest worden uitgeruimd en ik heb daar bij geholpen. Wat bruikbaar was heb ik naar mijn bench gesleept, maar moest dat later weer inleveren. Doe je zo je best! Later heb ik Bep geholpen met de planten verzorgen. Zij zet de planten in de potten en ik trek ze er weer uit, waarna zij ze weer terugzet. Wat jammer was, dat ik niet mocht helpen met stofzuigen. Toen moest ik weer naar buiten en ik had geheel geen zin. Weet je wel hoe warm het buiten is? Wat mij ook van hart moet is een valselijke beschuldiging . Wat is er aan de hand? Joop ontdekte bij het douchen dat er een gat ter grootte van een hondentand in zijn grote teen zit. En nu zou ik dat hebben gedaan. Ik ga niet bekennen. Bekennen is hangen. Je bent onschuldig tot een onafhankelijke rechter je heeft veroordeeld. Ik beloof je ze zullen geen spatje bewijs vinden. Heb vanmiddag ook nog even het gat in de vitrage bekeken. Daar ging wat mis mee, met de controle dus. Het gat is nu twee keer zo groot en niet meer te reparen.

 

Woensdag 19 juli 2017

De dag begon opperbest. Iemand had de deur naar de schuur open laten staan. Weet je wel hoeveel schoenen in de schuur staan? Heb ik uit voorzorg al die schoenen verhuist naar de woonkamer. Staan ze een stuk veiliger. Niet dat we in een criminele buurt wonen. Maar je kan beter voorzichtig zijn en zo kan ik er beter opletten. Maar dat soort initiatieven wordt niet gewaardeerd. Verder vanmorgen vroeg een fikse wandeling gemaakt. Was nog lekker koel. Bij thuiskomst mijn eerste portie brokken. Dat is genieten. Ik heb ook een nieuwe ligplek gevonden. Op de open deur van de vaatwasser. Lig ik niet in de weg als de vaatwasser wordt geledigd. En het ruikt zo lekker. Denk dat ik later ook iets aan tuinieren ga doen. Het ligt mij wel. Vandaag heb ik de verlepte bloemen uit de Hortensia geplukt en toen ik daar mee klaar ben ik door gegaan met bloeiende. Later bleek dat dit niet de bedoeling was. Vanmiddag moesten we naar de dierenarts. Bep ging speciaal mee om te zorgen dat hij me geen pijn zou doen. Zag ik nog een van mijn zusjes daar. Gezellig. Op een gegeven moment werd ik op een tafel gezet en begint er een vent over mijn hele hondenlijf te voelen. Ik schaamde me kapot. Je weet ik ben een dame van onbesproken gedrag. Nog een geluk dat ik alles aan mocht houden. En achteraf was het ook allemaal niet nodig geweest omdat hij zei dat ik helemaal in orde was. Nu, dat kon ik hem vooraf ook wel vertellen. Ik voel me goed. Ook werd ik gewogen. Ik weeg 9100 gram. Weet iemand wat de kaasvrouw in Appingedam weegt? Nee, misschien dat ik dit ooit nog eens vertel. Autorijden vind ik niet vervelend. Ik ga rustig achterin liggen. Echter bij thuiskomst, ik was net uit de auto, en voor dat ik het wist lag er een voedzame maaltijd naast het achterwiel. Kon ik weer opnieuw beginnen.

Donderdag 20 juli 2017

Ik heb goed geslapen en geen last gehad van de injecties. Vandaag was de pup die hier woont jarig. Dus je rekent op een feestje. Maar niets hoor geen versiering, er is niet gezongen en er was ook geen taart. Saai hoor. Dan maak ik wel mijn eigen feestje. Kreeg weer eens ruimte om iets in de tuin te doen. Volgens mij moet ik het beter gaan doseren. Anders staat er volgende week geen bloeiende plant meer in de tuin. Ik vind wel dat je weinig mag als jonge hond. Ja, zij hebben dat ook wel in de gaten en hebben zich openlijk naar mij hun excuses aangeboden. Het zou dan zogenaamd niet van Wendy mogen. Vind ik niet eerlijk je verschuilen achter haar. Neem nu het volgende voorbeeld: Waarom moeten theedoek en handdoek aan een haakje hangen. Het maakt niet uit waar ze rondslingeren als je ze op dit moment niet gebruikt. Dus als ik er aan ga hangen, vinden ze dat niet goed. Bijvoorbeeld als een theedoek ergens op de grond ligt en je hebt hem nodig. Dan pak je toch gewoon van de grond. Niets aan de hand volgens mij. Maar zij gaan dan zeuren en zeggen dat ze alles aan Wendy gaan vertellen. De verraders. Dit is maar een van de vele voorvallen die ik me de hele dag moet laten wel gevallen.

Vrijdag 21 juli 2017

Het is toch zo wreed, zo oneerlijk. Ik ben niet alleen woest maar vooral verdrietig. Ik kan wel piepen van ellende. Weet je welk onrecht mij is aangedaan? Dat verzin je in geen tien jaar. ’s Nachts leggen ze dozen op de banken. Duidelijk dat ze mij niet vertrouwen. Omdat ik een enkele maal per ongeluk op een van de banken heb liggen slapen. Wat trouwens toen niet de bedoeling was. Het onderlinge vertrouwen is geheel verdwenen. Ik weet niet of ik hier wel wil blijven. Maar vind maar eens een ander gastgezin. Ja, en het dan goed proberen te maken met een kauwstick. Zo’n goedkoop ding van de markt. Ik heb het maar aangepakt om het niet te laten escaleren. Jullie begrijpen wel hoe ik mij thans voel. Ze hebben trouwens geprobeerd de vitrage te reparen. Ik heb het even aangekeken en een paar keer met mijn kop geschut, maar luisteren? Ho, maar. Nu, ik kan je niet al vertellen dat het niets gaat worden. Ik had ze allang meegeven met het grofvuil of er gordijnen voor een poppenhuis van gemaakt. Vanmiddag hebben ze me de vlooienband omgedaan. Dat ging natuurlijk makkelijk. Dacht dat ik mee zou werken. Ik ben wel goed maar niet gek. Maar uiteindelijk heb ik verloren. Het was een ongelijke strijd. Zij waren weer met ze tweeën. Maar ik zal ze terug pakken. Even wat verzinnen. Zie jullie later.

Zaterdag 22 juli 2017

Ik vermoed dat het in het huis waar ik woon spookt. Anders kan ik het niet verklaren. Vanmorgen, en ik weet niet of ik het eerder zag als Joop, bleek dat een van de dozen die op de bank hoort te liggen er naast lag. Hierdoor was er een plek vrij gekomen, waar een hond, makkelijk als hij dat zou willen, kon liggen en lekker slapen. Maar ja, ik weet natuurlijk van niets. En kauwsporen op de doos kunnen volgens mij niet als bewijs worden gezien. Vandaag ook weer wat aan mijn jachttechnieken kunnen doen. Ik mocht weer eens mee om de vogels te verzorgen. Altijd nuttig voor later. Ik wil het ook nog even hebben met jullie over wandelen. Eerlijk, ik vind er helemaal niets aan. Ik wil nog wel begrijpen dat je even naar buiten moet om te plassen en te poepen. Al hoewel dat kan ook makkelijk in de tuin en bij hoge nood onder de tafel of op het Perzische tapijt. Maar dat hebben ze liever niet. Maar dan moet ik weer mee naar de busbaan. Bussen kijken noemt hij dat. Van mij hoeft het niet. In het begin vond ik wel vreemd, maar nu laat ik ze maar rijden. Ik weiger om ze aan te blaffen. Wat ik ook nog wil vertellen is dat de vitrage gerepareerd is, zover dat nog kon, en gewassen. Ruikt meteen een stuk minder lekker.

Zondag 23 juli 2017

Nog even terug te komen op dat wandelen. Ik vind het niet erg om gezellig een rondje in de wijk te doen, maar dan niet aan de riem. Ik snuffel hier wat. Doe hier een poep en daar een plas. Houd goed in de gaten waar Joop uithangt en als hij verder is gelopen ren ik achter hem aan. Tenminste als ik niets interessant vind. Vanmorgen een prachtige kroonkurk gevonden. Hij glom helemaal. Ik was er heel blij mee. Ik kwispelde dat het een lieve lust was. Dom, dom, dom. Maar Joop had het in de gaten en ik moest de kroonkurk inleveren. Dat is niet eerlijk. Ik had hem gevonden en nu gaat hij er mooie sier mee maken. Wat ook een voordeel is van loslopen is , dat ik soms hele hard word geroepen. Zo van ‘Sabiéééé, hiééérrr!’ En dan ren ik naar hem toe ga op zijn schoen zitten en krijg ik wat lekkers. Ik heb vandaag ook Bep geholpen met de was ophangen. Geinig. Zij hangt de was op en ik trek het strak. Gaat wel eens mis, zodat de shirts op de grond vallen. Maar dat is een kwestie van oefenen. Ik zal haar in de toekomst vaker helpen.

Maandag 24 juli 2017

Het wandelen gaat al een stuk beter. Die zogenaamde verzorger moppert minder en probeert soms zelfs aardig tegen me te doen. We lopen nu contra, dus zeg maar het stuk dat ik gewent ben hem te trekken lopen we nu eerst. Scheelt mij weer trekken. Ik ben ook plannen aan het maken voor later. Maar ik heb wel een vraag aan jullie. Zijn er ook blinde pianisten? Zo, ja dan weet ik wel wat ik wil. Er wordt hier in huis ook piano gespeeld. En ga ik met mijn hoofd en lichaam tegen de klankkast liggen. Wat vind ik dat heerlijk. Het gaat dus niet om de muziek. Die kan wat mij betreft gestolen worden, maar de vibraties, wat een genot. Ik val er bij in slaap. Bij een blinde drummer daarentegen blijf je weer wakker. Het was vanmorgen best aardig weer. Totdat het begonnen te hozen. De deur naar de voortuin stond open, dus ben ik maar even naar buiten gegaan en ja hoor, in een paar seconden was ik drijfnat. En dan komt die spelbederver en dan is het uit met de pret. Ik moest meteen binnen komen en werd meteen drooggewreven. En uitgescholden voor zeehond. Dat hoef ik niet te pikken. Heb ik hem maar even in zijn hand gebeten. Zo komt boontje om zijn loontje. Tijdens de middagwandeling lukte het mij even uit te breken. In de tuin een paar huizen verderop ligt sinds een paar weken gras. Fris helder gras. Heb ik mij even uitgeleefd. Rollen, met mijn buik over het gras schuiven. Mijn kop flink er induwen, etc. Wat had ik een lol. Ik wilde net als dank voor het aangenaam verpozen een flinke poep achterlaten. Je begrijpt het al. Nu buurman die houd je tegoed.

Dinsdag 25 juli 2017

Ik was al een paar dagen zindelijk, maar vanmorgen hield ik het echt niet meer. Resultaat een mooie poep op het parket. Blijken ze liever te hebben als op het Perzische tapijt. Hij mopperde niet eens. Zei alleen, ‘Moes het meissié poepen.’ Dat was natuurlijk een open deur intrappen, want dat kon hij toch zien. Ging hij meteen mijn prachtige hoop opruimen, terwijl ik dacht we laten hem liggen dan kan de rest van de familie hem ook nog even bewonderen. Maar nee hoor oppakken, weggooien en dan met een emmer allesreiniger de vloer boenen. Overdreven gedoe. Vanaf de eerste dagen dat ik hier woon lopen we naar de busbaan om naar de bussen te kijken. In het begin vond ik nogal eng zo’n grote bus die langs je heen raast. Maar ze blijken niets te doen. Vanmiddag wij weer naar de busbaan. Het is dus geen gekke gedachte dat die bussen heel erg belangrijk zijn. Ik kreeg de kans en ik ren een stukje met de bus mee. Fout dus. Bleek achteraf niet de bedoeling. Wat we dan wel met de bussen moeten? Misschien kom ik er ooit nog eens achter.

Woensdag 26 juli 2017

Ik wil even terugkomen op gisteravond. Heb ik me toch een preek gehad van Joop. Hij wil niet meer hebben dat ik de hele tijd aan zijn broek hang en in zijn kuiten bijt. Ja, wat moet je dan doen op zo’n dag. Ik slaap, ik eet of ik hang in zijn broek. En dat kan ik weer heel goed. Heb ik gezien op een politiefilm. Lag ik stiekem mee te kijken. Misschien dat ik later politiehond word. Lijkt me best cool. Maar goed voorlopig even gedeisd houden, anders zegt hij laat hij mij uitnodigen voor een maaltijd in Korea. Ik mag dan zelf kiezen of het Noord of Zuid word. Ik heb nog niet gekozen. Vandaag de tweede trainingsdag op de school. We werden getraind door Gerda. Nu ja wij. Het ging natuurlijk om de begeleiders. Wij weten het natuurlijk allang. Dus wij rotzooien maar een beetje aan. Heb ik ook nog mijn oude broer gezien. Nu dat was even dolle pret. Ben bijna net zo groot als hem. Sultan mocht voor lopen, maar ik heb lekker hem ingehaald. En Coco me kleine zusje die maakte er een bende van. Ze weet wel hoe hem moet. Van haar heb ik begrepen dat zij vindt dat de bevelen naar in het Frans moeten worden gegeven. Ik denk dat ze gelijk heeft. Het was de bedoeling dat we naar de weg liepen en daar liep een kudde schapen en die moesten nog aan honden wennen. Maar zij bleven van angst helemaal aan de andere kant van het weiland liggen. Ja, zo overwinnen nooit die angst. Was dus geen succes. Tenminste voor ons wel, maar niet voor de schapen.

Donderdag 27 juli 2017

Gisteren na de training ben ik ziek geworden. Oei, wat ik dunne poep. Was dus geen houden en toen heb ook nog eens al mijn eten op het kleed gelegd. Contact met Frankrijk en uiteindelijk moest Bep naar de school om medicijnen te halen. Toen ze terug kwam heb ik meteen een pil genomen. Wat wel jammer was dat ik vannacht in de bench moest slapen. Kleedje eruit en oude kranten er in. En opgesloten worden. Ze lieten me piepen en janken. Om vier uur moest ik met Joop naar buiten en heeft hij de bench schoongemaakt en weer nieuwe kranten erin. Terwijl hij best kan weten dat ik niet lees. Dat heb ik nog en niet geleerd en ik weet ook niet of het bij de opleiding hoort. Weer de bench en ik dus weer piepen en janken. Vanmorgen weer een pil. Best smakelijk en daarna veel slapen. De slopende nacht en mijn lege maag en darmen hebben mij conditie wel wat aangetast. Ook krijg ik maar kleine beetjes te eten. Maar gelukkig wel vaker. Ik heb vanmiddag nog wat geleerd. Foei, blijkt dus niet hetzelfde te zijn als: ‘Bijt mij voor de tweede keer in mijn hand of arm.’ Nee, daar kwam ik ook achter. Hoe, houd ik voor mijzelf. Maar je begrijpt dat ik heel snel wraak zal nemen. Fijn systeem hebben ze bij mijn school: -straffen-en-belonen-. Ik denk dat ik eens ga rondkijken. Er moet in de buurt een gerenommeerde televisieheld wonen met verstand van honden. Daar heb ik wel oren naar. Jullie horen weel snel van mij.

Vrijdag 28 juli 2017

Bedankt voor jullie belangstelling, maar ik ben weer helemaal beter. Fijn dat het vandaag zo hard waait want dan kan ik lekker achter de bladeren aan rennen. Er moet mij iets van mijn hart: Jullie weten dat ik Sabi heet. Daar twijfel ik niet aan, maar of ze dat hier in dit huis ook weten daar begin ik langzaam toch aan te twijfelen. Ze noemen mij in het gunstigste geval, kleine meid of lieve meid, soms meis. Denken zeker dat ik een muis ben. Ook hoor ik wel eens dat zij mij vloerkleed, dondersteen, stenenmonster of sloper noemen. Maar wat dacht je van: donder even op, waarom moet je altijd in de weg liggen, of ga even aan de kant. Maar het allerergste! Hij noemt me soms Diva. Het kan ook te ver gaan. Ik pas hier voor. Ik laat me niet beledigen. Ook een hond heeft z’n grenzen. Kan iemand mij adviseren? Vanmorgen was er weer visite. Die komen echt alleen voor mij. Laten ze me gewoon slapen. Dat is niet eerlijk. En dan word ik wakker en ik wil enthousiast die knappe knul bespringen, moet ik meteen naar buiten om zogenaamd een plas te doen. Nu, moest ik dat ook dus dat kwam goed uit. Maar toch, het zet je wel aan het denken. Ze willen mij helemaal voor zichzelf houden, de egoïsten. Nee, toen heb ik maar even in zijn hand gebeten. Eigen schuld, dikke bult.

Zaterdag 29 juli 2017

Eerst een huishoudelijke mededeling: de plas en poeptijden ’s nachts zijn gewijzigd. In plaats van vier en zeven uur is dat nu half zes en acht uur geworden. Een stuk relaxed. Ze hadden vannacht vergeten de dozen op de banken te leggen. Hadden zeker veel haast om boven te komen. Maar ik ga niet vertellen dat ik misbruik heb gemaakt van deze gelegenheid. Natuurlijk ligt het een stuk prettiger. Ik ben echter geen verrader. Vanmorgen tijdens de wandeling iets nieuws ontdekt. Op de parkeerplaats lagen twee lege bierblikjes. Je weet wel, met zo’n ster erop. Een was rond en de ander hadden ze plat getrapt. Ik denk ik ga even oefenen of ik ze in mijn bek kan meenemen. En raad eens, het lukte. De platte was een eitje, maar die ronde was een stuk moeilijker. Het lukte uiteindelijk wel. Dus ik zie het al voor me. Ik woon bij een blinde pianist en op zijn verzoek haal ik een blikje bier, een volle natuurlijk, uit de koelkast. Wordt natuurlijk wel oefenen. Het was vanmorgen wel p…weer. Ja, ik mag geen nare woorden gebruiken. We wonen zogenaamd in een chique buurt. Maar ik vind regen helemaal niet erg. Als we thuis komen, ga ik inde hoek van de hal zitten wachten op de warme handdoek en daar rolt Joop mij helemaal in en wrijft me helemaal droog en maakt mijn poten schoon. Ik zie er dan weer zo mooi uit en ik ruik zoals een natte hond hoort te ruiken. Prettig dus, ten miste honden vinden dat lekker.

Zondag 30 juli 2017

Vanmorgen bij de ochtendwandeling van acht uur mocht ik even loslopen en toen kwam ik een hommel tegen. Ik denk nu dat is een leuk speelkameraatje. En ik neem het beestje uit spontane vriendelijk een paar keer in mijn bek. Komt Joop er bij die wil natuurlijk ook meespelen. Maar die is zo onvoorzichtig en gaat pardoes op het fragiele beestje staan en daar kon het niet tegen. Heb ik het beestje maar opgegeten. Smaakte nog best lekker op mijn lege maag. Volgens Bep kan ik zo bij de geheime dienst werken. Ik verplaats me geruisloos door het hele huis. Denken ze nog dat ik aan hun voeten lig, lig ik weer op mijn vaste plekje in de woonkamer of in de hal. Eigenlijk zie ik dat wel zitten. Dat ik geleidehond word van een blinde geheimagent die en piano speelt en bier drinkt. Zie al een prachtige toekomst voor mij in het verschiet. Ik kan niet wachten op de volgende training. Ja, die Joop moet nog een hoop leren. Soms begrijp ik de mensen niet. Tijdens de lunch demonstreer ik hoe je uit stand een boterham met leverworst van een bordje kan pakken wat zich op anderhalve meter hoogte bevind. Dat daarbij een boterham met zalmsalade op de grond viel was niet de bedoeling. Dat is jammer. Maar om dan boos te worden en me voor straf op te sluiten in de voortuin zodat ze rustig kunnen eten. Waar halen ze de brutaliteit vandaan. Van de week even overleggen met Wendy

Maandag 31 juli 2017

In de voortuin staat een stapeltje stenen. Die staan in de weg dus moetsen die verplaatst worden. De stapel heb ik nu per ongeluk omgegooid. Als iemand verlegen zit om een stapel stenen? Gratis af te halen, maar alleen ’s nachts en het moet donker zijn in huis. Ik lig achter de voordeur en ben bereid te helpen. Wil je mij bedanken? Wat dacht van een zakje met hondenkoekjes? Over stenen gesproken. Ik had jullie al verteld dat ik stenen verzamelde. Nu, ik gooi het roer helemaal om. Ik blijf stenen nog wel verzamelen, maar ik ga meer voor het milieu doen. Ik verzamel tegenwoordig ook stukken hout, maar dat is natuurlijk logisch voor een hond. Verder heb ik al diverse dingen gevonden. Wat dacht je van stukken plastic, hard of zacht. Ik heb geen voorkeur. Ook ben ik gek op stukken papier, tissues, het liefst gebruikt, kartonnen koffiecups en ik heb ook een inlegkruisje in de verzameling. Joop bewaart het allemaal, nadat hij het vaak met geweld uit mijn bek heeft verwijderd, in de groene kliko. Gisteren nog haalde hij met zijn vingers een perzikenpit achter uit mijn keel. Ik werd er misselijk van. Niet van die pit, maar van zijn vingers.

 

Dinsdag 1 augustus 2017

Er zijn van die momenten dat ik twijfel aan het gezonde verstand van mensen. Soms is de oplossing zo simpel. Ja, ik had het al lang gezien. Maar ik ga het niet zeggen. Ze moeten er zelf opkomen. Dat is voor hun persoonlijkheid beter. Maar vandaag zagen ze het licht. Het kleed waar ik een enkele keer aan lig te kluiven hebben ze opgerold, gebonden en opgeslagen. Moest dat nu zo lang duren voor ze zagen dat dat de beste oplossing was. Ja, zou je zeggen, gewoon laten liggen en over een jaar wanneer ik bij Herman ga wonen een nieuwe kopen bij Ikea. Maar tot die tijd blijf je je ergeren. Ik heb ook nog even geholpen met het binden van het kleed. Ik heb het klos touw vastgepakt en omdat ik dacht dat ze er mee klaar was ben ik er rondjes mee gaan rennen in de tuin. Lol, en zij achter mij aan en ik steeds harder lopen. Ik vond het wel leuk. Totdat ze me te pakken hadden, toen moest ik het klos touw inleveren. Ik moet nu wel op zoek naar een ander kleed. Kijk, niet dat ik zo dol ben op dat synthetische spul. Maar de slagkoorden zijn van katoen en smaken wel lekker en ik flos meteen mijn parel witte tanden. Vandaag onverwacht een training. Zouden aanvankelijk woensdag trainen, maar Wendy kon dan niet. Kon ik mijn hele agenda omgooien. Afspraken afzeggen etc. Maar goed wij waren op tijd bij de Kemphaan. We waren met een klein groepje en het was eigenlijk best gezellig. Mijn grote broer was er weer. Die woon heel ver weg. Nu, wat kan ik over de training zeggen. Ik weet het natuurlijk wel, maar de rest. Ik zet er mijn vraagtekens bij. Moesten we als groep ons ook nog even van onze sociale kant laten. Op de Kemphaan zijn ook boerderijdieren en die moeten leren dat ze niet schrikken van honden. Dus wij daar langs lopen om te laten zien dat ze voor ons niet bang hoeven te zijn. Ik hoop dat ze dat begrijpen. Nu aan mij zal het niet liggen.

 

Woensdag 2 augustus 2017

Vandaag een rustige dag! Ja, dat dacht ik omdat de training voor vandaag was verschoven naar gisteren. Ik denk ik neem het er is van. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Maar het begon vanmorgen al goed had ik bijna een boterham met pindakaas te pakken. Ze was me net voor. Met Joop de vogels verzorgd. Toch wel geinig. Het oude rest voer geeft hij aan de kauwtjes en die jaag ik weer weg. Dan verstop ik me achter een kliko en hop daar komen ze weer en begin het spel opnieuw. Verder kwam de buurman op visite. Ik vond het al vreemd. Bep was voor dag en dauw weg. Maar even na tienen had ik de gaten waarom. Waar die twee het overhebben. Poeh, poeh, zware kost hoor. Ja, ik wist het niet maar die twee gaan over de wereldeconomie en nog veel meer. Wat dacht je van de verhouding tussen Amerika en China? Dat is wat anders dan een bordje mie eten. En roddelen over de buren, niet te kort. Ben toen maar even in de tuin gaan liggen. Mijn hoofd was helemaal zwaar geworden van de zorgen. Ik wil geen deelgenoot worden van al de ellende in het hofje waar ik woon. Halverwege de middag komt die pup van hun thuis en die moet dan vermaakt worden. Hij gaat dan op een plek midden in de kamer zitten en dan moet ik met hem spelen. Ik moet in zijn haar hangen en allerlei andere wilde spelletjes doen. Wat gebeurd er vanmiddag? Hij steekt zo zonder te waarschuwen zijn neus in mijn bek net op het moment dat ik hem met een klap dicht deed. Ja, en dan piepen. Wie is hier de wildste?

Donderdag 3 augustus 2017

Wie helpt mij uit de nood? Hier volgt een oproep aan mijn volgers. Ik ben op zoek naar een oude, doch goedwerkende wekker. Voor weinig want er zit nog niet veel geld in mijn spaarpot. Waarom? Vanmorgen ben ik betrapt. Lag heerlijk te slapen op de bank. Moest natuurlijk wel eerst een doos verwijderen. Weet je dat ze dozen zelfs verzwaard hebben. Maar met een beetje trekken en rukken, lag die doos naast de bank. Elke morgen komt hij, je weet wel, om acht uur naar beneden. Als ik nu vijf minuten eerder van de bank af ben heb ik een probleem minder. Moet ik natuurlijk nog wel even iets verzinnen om die doos weer terug te zetten. Maar dat is voor later zorg, eerst maar een wekker. Als hij me niet betrapt op de bank, laat hem dan maar bewijzen dat ik daar gelegen heb. Ze hadden het er vanmorgen trouwens over om de bank elke nacht op zijn kant te zetten. Nu, ik wacht wel af. Gisteren trouwens weer een preek gehad. Volgens hem heb ik ADHD, maar dat dan maar één uur per dag. Dat is echter genoeg om ze allebei hijgend op de bank te krijgen. Ja, dat is voor ze de schade die ik heb aangericht opgeruimd hebben. Als je dan die vermoeide witte koppies ziet. Je zou bijna medelijden met ze krijgen. Denken jullie even aan de wekker.

 

Vrijdag 4 augustus 2017

Wat was het een fantastisch weer. Het kan wat mij betreft niet hard genoeg waaien. Het liefs ren ik tegen de wind in en dan waaien mijn oren alle kanten op. Overal vind je takken en de bladeren en ander spul vliegt langs me heen en ik er achteraan. De enige beperking zijn mijn halsband en de lengte van de riem. Nee, ik heb het wel naar mijn zin. Nog niet zoveel gebeurd vandaag. Joop was me vanmorgen wel even zat. Ik had gewoon geen zin om te luisteren. Net zo als de wind blaakte ik van energie. Dus ik in zijn kuiten bijten en dan hij me weer lostrekken en ik weer bijten. Ja, dat kan wel even doorgaan. Totdat, hij me echt zat was en dat was vanmorgen even. Kreeg ik weer op mijn kop. Ik denk ik maak het goed en bijt niet meer in zijn kuit. Ben ik gewoon even aan zijn polo gaan hangen. Bleek ook niet de bedoeling te zijn. Ik moet dus iets nieuws verzinnen. Als jullie binnenkort niets meer van mij horen of dat ik helemaal weg ben informeer dan eens bij rondreizende circussen. Wat is er vanmiddag gebeurd? Ze waren de tafel aan het dekken voor de lunch. Op zich niets bijzonders zou je zeggen. Totdat ik even ging kijken of er gedacht was aan een stukje korst voor mij. Daartoe moest ik natuurlijk even op de tafel kijken. En toen ben ik per ongeluk met mijn beide voorpoten in zijn bord gaan staan. En toen dreigen met het verkopen aan een circus. Want volgens Bep sta ik vaker alleen op mijn achterpoten dan op vier poten. Ik houd dat niet bij. Maar je moet wel. Ik moet weten wat er op het aanrecht ligt en op de tafel natuurlijk. En wat dacht van het dressoir. Als ik op vier poten blijf staan zie je niets van de wereld boven je. En ik wil vooruit. Ik wil leren en meer weten. Later altijd handig als ik even moet rondkijken voor mijn blinde pianist.

 

Zaterdag 5 augustus 2017

Ha, ha, ze hadden zich verslapen. Ik lag dus op tijd naast de banken. En hij me prijzen, dat ik zo’n brave hond ben. Ik laat hem maar in die waan. Ze houden hier ook van rituelen. Niet dat ze religieus zijn, nee daar heb ik nog niets van gemerkt. Maar is zal je een voorbeeld geven: De ochtendwandeling. Op zich niets bijzonders. De wandeling is het dus niet. Het is de thuiskomst. Moet ik in de voortuin wachten. Hij ruimt de riem op en waarschuwt Bep dat ik er aan kom. Zij is dan vaak bezig met de vaatwasmachine. Die sluit ze, ze houdt zich met beide handen vast aan het aanrecht en de keukentafel. Als ze stevig genoeg staat mag ik naar binnen en ren direct naar haar toe, gooi me tegen haar aan en begin haar van onder tot boven te likken. Onderwijl veeg ik met mijn kwispelende staart de eventuele kruimels onder de kastjes. Is de vloer ook weer schoon. Nu, ja als zij dat leuk vinden houd ik dat nog wel een poosje vol. Vanmiddag moest ik plotseling spugen op het kleed. Zonde natuurlijk, dus ik meteen weer smikkelen. En het scheelt schoonmaken. Vanavond werd ik weer eens buiten gesloten tijdens het eten en toen heb ik even huis gehouden. Ja en dit keer door die pub. Ik klom tijdens de maaltijd op zijn schoot. Was hij niet van gediend. Ik denk niet dat ik geschikt ben als hovenier. Nadat ik in de tuin een tijdje met de hortensia bezig was geweest kon je er eigenlijk niets meer mee. Rijp voor de mestvaalt. Wit is toch mijn favoriete kleur niet.

 

Zondag 6 augustus 2017

Het is zondag vandaag. Een rustdag en daar ga ik gebruik van maken. Zo te horen wordt het een drukke week. Woensdag moeten we weer trainen. Nu ik weet alles al, maar Joop moet nog een hoop leren. Ik wens hem sterkte maar ik heb er een hard hoofd in. Daarna moeten we weer naar Putten naar die enge vent die weer overal aan gaat zitten. Ik hoop dat hij zich een beetje gedraagt want ik sta niet voor mezelf in. En wat hij niet weet ik heb vrienden bij de politie, ook bij de zedenpolitie. Ook heb begrepen dat we later in de week nog iets met wormen moeten doen. Als ze maar weten dat ik geen wormen ga eten. Tegen een slak eten heb ik geen bezwaar. Maar wormen nee dat vertik ik. Dus vandaag veel slapen. Misschien moeten we het eens over de bench hebben. Een volkomen onnuttig voorwerp. Staat eigenlijk gewoon in de weg. Ja ik eet er. Vier keer per dag wordt er een bak met voer ingezet. Moet ik eerst buiten wachten en als die bak staat mag ik er in. Allemaal oponthoud. O ja, ik drink er soms ook. Maar dat kan ik ook in de tuin doen uit de emmer met water die daar staat. Dus zo’n bench is volkomen nutteloos. Ik denk dat ik hem op marktplaats zet. Ken je iemand met interesse. Neem contact op met mij, maar mondje dicht tegen de rest.

 

 

Maandag 7 augustus 2017

Beetje vreemde ochtend vandaag. Ben begonnen mezelf te leren de krant uit de brievenbus te halen. Gewoon service. ’s Morgens vroeg komt er iemand aan de voordeur en die doet een krant maar half in de bus. Ik dacht ik pak hem vast scheelt hen een hoop werk. Ik heb eerst geprobeerd de krant te lezen, iets over Oranje Leeuwinnen, maar ik houd niet van voetbal. Ik denk wat kan je nog meer met een krant. Heel veel eigenlijk. En toen ik er mee klaar was had ik twee helften en de rest was ook onleesbaar. Toen hij de resten van de krant zei hij niets, maar ik hoorde hem wel zuchten. Vanmiddag na de lunch een flinke wandeling en dan mag ik altijd een stuk loslopen. Nu dan ren ik van voor en achteren en van links naar rechts. En verzamelen natuurlijk. Bij thuiskomst blaak ik van de energie, maar Joop valt uitgeput op de bank in slaap. Ben ik in een keer boven op zijn kop gesprongen en heb vervolgens zijn rechteroor helemaal schoon gelikt. Smaakte naar zeep. Bij zijn linkeroor kon ik jammer genoeg niet komen want daar lag hij op. Het werd echter niet gewaardeerd. Doe je toch zo je best om vrienden te maken. Je ziet wel aan mij ligt het niet, maar het moet wel van twee kanten komen. Tot hoors.

 

Dinsdag 8 augustus 2017

Ben een beetje verdrietig vandaag. Ja, je bent dan wel een hond maar je hebt toch ook je emoties. Vandaag is het dubbel feest. Ik woon hier precies een maand en ben vandaag ook 12 weken oud. Dacht je dat het een feestdag is? Vergeet het maar, geen vlaggen geen cadeautjes, zelfs geen stuk taart. Hoe klein ook. Ze zijn me gewoon vergeten, alsof ik niet besta. Dat had ik niet van ze gedacht. Hoe je kan vergissen in mensen? Maar ik houd me groot, ik ga niet mopperen.
Soms lijken dingen moeilijker dan het is. Gisterenavond zaten we gezellig in de tuin en dan wil je daar graag bijzitten. Eigenlijk heel simpel via de stoel en dan draai je je netjes om en dan zit je keurig aan de tuintafel. Kon ik gezellig mee kletsen.
Vandaag zijn de porties eten weer verhoogd. Resultaat, minder honger. Maar ik ben wel slaperiger.
Ze hebben een dressoir in de woonkamer staan. Geinig joh. Geen handvatten aan de laden en deuren. Nee, allemaal techniek. Je drukt tegen een lade of deur en hij gaat automatisch open. Dus ik druk met mijn goed gevormde billenpartij tegen zo’n lade en floep hij gaat open. Laat dit nu de lade zijn waarin zij de gebruiksaanwijzingen en de garantiebewijzen bewaren. Nu ik kan je verzekeren dat je de aanwijzingen niet meer kan gebruiken en ik garandeer je tevens dat er ook niets meer te bewijzen valt.

 

Woensdag 9 augustus 2017

Beetje ongelukkig begin vanmorgen. Je weet, ik mag niet meer aan de krant komen. Doe ik dus niet meer. Vinden zij bijtsporen op de krant. Ja ik weet het ook niet hoe dat komt. Misschien van de buurhond? En op de bank lag mijn kauwstick. Ik kan het niet verklaren, maar krijg wel de schuld. Mogelijk dat ik iets beter moet oppassen, zonder dat ik beken dat ik er iets van weet.
Vandaag weer een training. Iets anders dan ik gewend ben. Ik wil het woord chaotisch niet noemen, maar ik had geen moment rust. Moeten we nieuwe bevelen leren. Ik hoop dat Joop het gaat begrijpen, maar ik maak me zorgen. Met de lift naar het perron om treinen te spotten. Ik weet niet of dat mijn hobby word. Ik moet er nog eens goed over nadenken. Gaat Wendy zeggen, dat we volgende keer met de trein mee gaan rijden. Nu, als het voor jullie hetzelfde ga ik liever lopen. En zeker niet met de auto. Die heb ik weer eens flink onder gekotst. Tjonge, tjonge wat moest ik vomeren. Maar dat deed ik pas nadat we terug reden vanuit Putten. Moest ik weer naar die enge man die overal aanzit. Dit keer gedroeg hij zich wel. Waarschijnlijk omdat Wendy er bij bleef. Dan durft hij niet, de snoodaard. Was trouwens ook wel weer gezellig daar met al die vreemde honden. Sommige ziekies en anderen wonden aan de poten. En wij naar elkaar blaffen dat verhoogd de feestvreugde. Trouwens de ongelukjes met die andere dieren natuurlijk allemaal de schuld van hun trouwe baasjes. Die moesten ze eens beter selecteren want sommigen zijn zeker de weg kwijt.

 

Donderdag 10 augustus 2017

Even terugkomen op gisteren, want we zijn gewogen. Ik weeg 11 kilo en 8 ons. Prachtig gewicht. Mijn grote broer Sultan opscheppen dat hij zwaarder was. Zwaarder? Volgens mij heeft gewoon aanleg voor obesitas. En dat verhaal van Wendy over stoepen ben ik even kwijt. Joop denkt hij dat moet zeggen en ik ben er toch van overtuigd dat dat mijn werk is. Al hoewel. In de wijk waar ik woon zijn helemaal geen stoepen. Die zijn wegbezuinigd na de laatst opknapbeurt. Ik moet dus later gaan werken voor een blinde pianist, die bier drinkt en woont in een wijk zonder stoepen. Herman je kan vast gaan zoeken! Ik heb gisteren een prikje gehad van die zogenaamde dokter en ik zou een beetje ziekjes moeten zijn. Nu het was de hele dag een groot feest. Vanmorgen dacht Joop dat ik aan het eten was en ik dacht van niet. Hij stond in de volière en voor dat hij het wist stond ik naast hem. En ik weet nu waarom ik zo graag achter de harlekijn kwartels aanjaag. Het is familie, want mijn vader is ook een harlekijn, weliswaar een poedel, maar toch. Vanmiddag door een communicatie fout opgesloten in de schuur. Heb ik vast de aardappels en de uien klein gemaakt. We eten vanavond dus hachee. Joop vond me na een uurtje pas. Hij dacht dat ik was gaan wandelen met Bep. Totdat hij zag dat de riem nog aan de kapstok hing. Ja het kwartje viel weer laat. ’s Avonds nog even achter een vogel met een heel lange nek gerend, maar die ging snel hoog in een boom zitten. De spelbreker. Tot morgen

Vrijdag 11 augustus 2017

Was vanmorgen als eerste bij de krant. Ik weet dat Bep gek is op puzzelen dus ik maak een puzzel van de krant. Laat ik het sportkatern heel voor Joop. Heeft die ook wat te doen. Bleek Bep van kruiswoordpuzzels te houden en niet van Jig-Saw. Toch jammer want nu kan je niets meer met de krant. Ja, in de brand steken, maar ik ben geen pyromaan. Nee, ik ben een lieve hond. Vanochtend moest ik aan Johan, ook een pup van hen, laten zien wat ik Joop al geleerd had. Zakte zo wat door mijn hoeven van de vele snoepjes die ik scoorde. Nou Johan kom nog maar eens terug als Joop weer nieuwe dingen heeft geleerd. Trouwens ik begrijp het nu ook van die wormen. Wist niet dat ik pillen moest innemen. Ik denk ze gaan toch geen junk of een pillenfreak van me maken. Nee, gelukkig niet, het heeft iets met wormen te maken. Of het voor of tegen wormen is daar ben ik nog niet uit. Maar ik heb geen worm gezien dus je hebt kans dat het werkt. ’s Middags samen met Joop de vuilcontainer opgehaald. Kwam er een dame aan fietsen, maar er zat geen spirit in. Ik denk ik jaag er even door de wijk. Lachen joh. Ja, toen was ze wel rijp voor het peloton. Al met al een geslaagde dag.

Zaterdag 12 augustus 2017

Wat een rot dag. Het begon al goed. Ik kan niet meer als eerste bij de krant. Ze doen nu ’s nachts de tussendeur dicht. Hoe moet ik dan aan het nieuws komen. Vervolgens mocht ik niet mee de vogels verzorgen. Reden het regende en dan zou ik nat worden. Waar slaat dat nu op. Ik ben gek op regen. Dus toen ik even de kans kreeg ik naar de voortuin, in de loveseat en heerlijk languit in de motregen. En als je maar lang genoeg blijft liggen word je vanzelf zeiknat. Kunnen ze me later weer fijn droog wrijven.
En raad eens wat? ’s Middags was hij er niet. Gewoon weg zonder mij mee te nemen. Niks gezegd of een briefje achtergelaten. Nee, niets van dit. Moest ik met Bep naar buiten. En die loopt een heel andere wandeling. Aan de ene kant zie je een andere wereld, maar het voelt niet vertrouwd. Ook op tijd me eten. Nee, daar was niks mis mee. Toch voelde ik me een beetje zielig. Komt hij ’s avonds laat thuis, valt meteen op de bank omdat hij zo genaamd moe is. Nu, daar heb ik dus geen boodschap aan. Ik wil spelen en zo wild mogelijk. Zegt ie: ’Eerst koffie drinken en dan ga ik met je naar buiten.’ Nu als het zo moet. Heb ik maar even een plasje gedaan op zijn schoenen. Ja, je begrijpt het al, had hij de deur van de schuur open laten staan. Heel onverstandig.

 

Zondag 13 augustus 2017

Vanmorgen had ik bijna ontbeten met een naaktslak. Maar Joop pakte hem af. Gemeen natuurlijk. Ze zien er zo lekker uit. En zo ’s morgens zijn ze nog zo lekker fris. Een huisjesslak is op zich wel gezonder maar een naaktslak is lekkerder. Hoef je ook niet zo te kauwen. Mocht wel weer mee de vogels verzorgen. Fantastisch lekker achter de kauwtjes rennen. En het zijn er zoveel. Wel jammer dat ze wat opvliegerig zijn. Zo kom je er nooit achter of ze lekker smaken. Wat wel een voordeel is. Wij wonen vlak bij een verzamelplaats van vuilcontainers en als je ziet wat daar gemorst wordt. Een walhalla voor een eenvoudige hond. Vond ik verstopt twee overrijpe bananen. Nog in de schil, dat maakt ze nog lekkerder. Maar je moet het wel geheim houden en dat is mijn zwakke plek. Ik reageer te enthousiast en dan komt meneer de spelbreker en dan is het feest gauw over. Vandaag de laatste pillen gehad met betrekking tot wormen. Geen worm gezien. Was weer eens visite, moest Joop weer laten zien wat hij allemaal kon. Nu ik doe maar een beetje mee. Je laat als hond je baas natuurlijk niet voor gek staan. Maar van mij vraagt het uiterste concentratie. Je wilt ook niet dat hij afgaat. ’s Avonds nog even met Bep in de tuin gespeeld. Ik vind wel dat ze erg wild doet. En als kleine bijzonderheid ze kan weer een nieuwe rok kopen. Bleef er per ongeluk in hangen. Hadden ze over een winkelhaak. Ik zweer je ik heb geen winkel gezien, laat staan een haak.

 

Maandag 14 augustus 2017

Vanmorgen gingen we pas na zes uur voor het eerst naar buiten. Ik vrees dat de uitlaattijden weer gewijzigd zijn. Je wordt als hond toch helemaal ibbel. Is er dan niets heilig in dit gezin. En ik moet me altijd maar aanpassen. Vandaag niet veel beleefd, behalve vanmiddag een flinke wandeling langs een geheel nieuwe route. Was wel gezellig omdat de route loopt langs dan wel nabij een fietspad en dan kan je een hoop lol beleven. Let op wat ik je ga vertellen. Wij, ik en Joop lopen als een koppel nabij het fietspad. Hij speelt dat hij me uitlaat en ik laat hem in die waan. Ik ga keurig naast hem lopen en van een afstand lijkt het een rustig en betrouwbaar geheel. Dat moet ook. Je gooit ze zand in de ogen. En als er een fietser, vrouw of man mij maakt het niet uit, langs rijdt dan haal ik onverwacht uit en dat is lachen. Soms vallen ze met fiets een al. Maar ik je moet wel op het juiste moment uithalen. Is het te vroeg dan is de kans dat ze over je heen fietsen groot en dat is niet de bedoeling. Ben je te laat dan moet je achter ze aan gaan rennen en dan valt Joop. Dat is ook geen fraai gezicht. Als je goed op elkaar bent ingespeeld en dat zijn wij, doet Joop of hij heel erg boos op mij is. Foei hier en foei daar. Die gozer is een topacteur. Straks ga je nog geloven dat hij echt boos is. Maar thuis maakt hij het weer goed en kriebelt hij me over mijn kop. Hij is gewoon een watje.

 

Dinsdag 15 augustus 2017

Zullen we meteen maar beginnen met het hoogtepunt van vandaag. Ik heb een nieuw speeltje gehad. Nou, nieuw. Een tweede handsie. Nee, het mag hier niets kosten. Weet je wat het is? Een Bidon, zo’n waterfles voor wielrenners. Het is een souvenir van de een paar jaar terug toen zijn ze naar de Tour de France geweest. Wat moet je nu met een bidon. Ik duw er maar eens tegen met me rechterpoot en dan met me linkerpoot, maar dan heb ik wel weer gehad. Ik wil het toch met jullie eens hebben over het speelgoed wat ik hier krijg. Het stelt niet veel voor. Ik geef een voorbeeld, een rood plastic pseudobot van plastic. Het piepertje is stuk. Er zijn foto’s dat me moeder er nog mee heeft gespeeld. Nu ik verzeker je die heeft hem niet kapot gemaakt. Dat doen moeders gewoon niet. Wat moet ik met zo’n tweedehands bot? Wie weet wie dat ding allemaal in zijn bek heeft gehad? Lekker fris zeg. Is er helemaal niets nieuw vraag je je misschien af. Ja ik heb zo’n kale kip gekregen. Als je er opspringt dat gaat ie piepen. En dat hoort helemaal niet. Een kip hoort te tokken. Allemaal nep dus. Verderop in het blok hebben ze een ren met kippen. Laat me daar een uurtje ravotten. Zal je horen hoe ze tokken. En als ik maar lang genoeg met ze mag spelen zijn nog kaal ook. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld te zijn. Simplisme is het toverwoord.

 

Woensdag 16 augustus 2017

Vandaag een extra training. We waren met drie zussen. Gezellig even bijpraten en bekvechten natuurlijk. Coco moest even bijgepraat worden en Liv en ik waren solidair. Ja, en dan heb je nog onze begeleiders. Wat kan ik daar van zeggen? Ben blij dat Wendy wel eens iets positief bij ze ziet, maar ik zie het nog niet. Wendy vroeg me of ik in mijn dagboek wilde schrijven dat ik een heel goede hond ben. Ik schrijf dat liever niet op. Goede wijn behoeft geen krans en een goede hond hoeft ook geen krans. Geef de hond maar een bot. Ja, wat kan ik over de training vertellen. Steeds maar weer oversteken en bij de stoep wachten op de je lekkernij. En we hebben ook trap leren lopen. Weet je dat de ene trap omhoog gaat en een ander omlaag. Goed om te weten. Ook weer naar de treinen geweest. Ik word daar niet warm van. Volgens mij kan je daar weinig mee beleven. Ik vertelde jullie van de week toch over de fietsers. Ik heb het vanavond met een bromfietser geprobeerd. Gaat ook goed alleen je moet nog beter timen. Dus let op! Niet te laat, maar zeker niet te vroeg. Dan worden ze gevaarlijk. Wat ik ook nog even met jullie wil delen is het volgende: Waar ik woon doet iemand ’s avonds buiten het licht uit. En dan doet Joop of Bep binnen het licht aan. Heel verwarrend. Wat gebeurt er dan? Als ik door de tuindeuren of het raam naar buiten kijk zie ik in de tuin precies tegenover mij een heel knappe hond staan. En als ik wegloop loopt die andere hond ook weg. Maar als ik overdag in de tuin ben is die hond in geen velden of wegen te bekennen. Dit is alleen maar te verklaren door magie. Het spookt volgens mij in dit huis of in de tuin, dat kan ook. Ik weet niet of ik hier wel wil blijven wonen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.