Archive for the Category » Ervaringen cliënten «

Carin en haar nieuwe viervoeter Percy!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Appels met peren vergelijken

 

Op het moment van schrijven zit ik op dag 4 van de aflevering van mijn 2e geleidehond. Percy is zijn naam. Een grapje met de school was altijd, zodra er een Starsky geboren wordt ga ik Hutch pas vervangen hoor! Want hee, het is Team Hutch en Carin in Hoofdletters, zoals Starsky en Hutch ooit een team waren. Me niet realiserend dat het werkleven van mijn zeer lieve trouwe betrouwbare hardwerkende viervoeter ook wel eens voor de geboorte van een eventuele Starsky klaar zou zijn. Het was echt een dingetje, deze grote zwarte stoere vent laten vervangen voor een ander. Ik verbloemde zijn foutjes en nam zeker in de Corona tijd zijn tekort aan werklust voor lief. Maar het aantal momenten dat Hutch het reanimeren van een stervende tor midden op de weg of het volgen van een witte vlinder belangrijker ging vinden dan mij veilig naar de overkant van de straat te brengen waren er te veel. Ik moet veilig zijn tijdens mijn reis van A naar B. Wendy vroeg me of ik er emotioneel ook echt wel aan toe was, een nieuwe hond. Het is lastig die beslissing te moeten maken, maar ik wil en kan zelfstandig zijn met een werklustige geleidehond! De school heeft het echt goed met me doorgesproken en zelfs geadviseerd: “anders loop je nog even een tijdje  met je taststok als je er nog niet aan toe bent“. Ja je hecht natuurlijk enorm aan zo’n hond. Daarbij is Hutch ook echt een hartenbreker en in ons dorp een nationale bekendheid en loopt de wachtlijst met hondenuitlaters en oppassers hoog op inmiddels. Die ruil je toch niet in! Maar buiten dat, we wonen zoveel kleiner dan voorheen, kan dat wel twee van die grote honden in huis? Nou, laat ik je zeggen, het kan. Maar alleen maar stoklopen is echt een No No voor mij.

 

Voorop gesteld dat iedere geleidehond speciaal is, wilde ik per se een blond reutje. Misschien een beetje zodat hij uiterlijk niet te veel op Hutch zou lijken en ook een beetje omdat het beter in het interieur past haha. Maar je mag je voorkeuren aangeven heh, dus met veel bravoure heb ik ook gezegd, dit keer wél een blonde reu.

 

De allereerste kennismaking met Percy was op een voor hem, veilige en bekende plek in Almere. Nicky stond ons op te wachten en had van tevoren gezegd, Percy is heel eenkennig dus geef hem even de tijd. Nou… de blonde kwam de auto uit en liep meteen op ons af. Hutch vond hem geweldig en wilde meteen spelen. Oké dat gaat dus goed. Een stukje wandelen met de loslopende honden en Percy even aan de riem en een stukje in de beugel meenemen gaf de doorslag. Ja dit voelt goed. Al die tijd was ik bang dat Hutch het niet zou accepteren en zou sterven van jaloezie. Maar de lieverd deed gewoon z’n ding en liet Percy het werk doen.. Maar belangrijker ik had ook meteen bij Percy het gevoel, wij gaan het doen samen.

 

En nu een aantal weken later is het dan zover. Percy is bezig met de aflevering. Er gaan een aantal dingen anders dan zo’n 6,5 jaar geleden. Maar ik heb me voorgenomen Percy niet met Hutch te gaan vergelijken! Toch doe je dat stiekem een beetje. Klein voorbeeldje: Hutch is een ster (lees filmster/komediant) in het aanwijzen van de opgedragen objecten. Zeg tegen hem: Zoek paal! En hij wikkelt zich er bijna als volleerd paaldanser omheen. En wat dacht je van zoek pin! Hij heeft bij wijze van spreke de pincode al ingetoetst. Percy heeft dat anders geleerd. Een zoekopdracht eindigt hij (netjes) met er met z’n neus tegen aan te gaan staan. Dat is even uitvinden voor mij hoe ik er dan verder mee moet omgaan. Het houd je scherp zeg maar. Even aanvoelen dat je hond stilstaat/je blokkeert, in plaats van je fysiek naar hoogtes of dieptes te brengen. Er is een legitieme reden voor en het went vast snel.

 

In de ochtend loop ik ruim drie kwartier met Percy over het strand voor Nicky komt voor de training. Kijk, Hutch is inmiddels een heuse beach-hond, doet z’n ding, ontmoet andere honden met wie hij speelt of negeert maar voor Percy is dat nieuw en hij duikt het liefst linea recta de zee in. Bij Hutch 1, 2 keer roepen Nee en Hierrrr en hij negeert de vloedlijn en komt (oké soms na 3,4 keer roepen). En niet dat ik bij Percy oneindig zijn naam moet roepen want Percy reageert op het hondenfluitje, geniaal! Ik doe bepaalde rituelen nu wel bewust een beetje anders. Het tuigje omdoen bijvoorbeeld bij Percy doe ik nu nog buiten zicht van Hutch totdat hij zeker weet dat hij, al dan niet met tegenzin, dat niet meer om hoeft te doen. Best verwarrend voor zo’n hond toch.

 

De aflevering met Nicky als trainer gaat echt heel goed. Ook ik heb absoluut, net als Percy mijn leermomentjes. Waar ik met Hutch na jarenlang samenwerken, op de automatische piloot kon gaan, moeten Percy en ik elkaar nog even aanvoelen. Eerlijk is eerlijk met Hutch liep het ook niet altijd van een leien dakje in het begin én nu mijn zicht met slechts 1 oog nog maar 3% en 5 graden is moét ik me wel volledig overgeven aan die “nieuwe”.  Nicky is geduldig en recht door zee. Nicky kijkt echt naar de persoon achter de hond, houdt rekening met wat je nog wel kan en zorgt dat zowel jij als de hond je rust pakt tijdens het geleide werk. Ook is het fijn met hem de dag door te spreken en de dag daarop wat aanpassingen te doen.

 

En in huis is het Zen. Hutch ligt lekker op z’n nieuwe plekkie en Percy op Hutch oude plekkie. Kortom het gaat voorbeeldig.

 

Hutch is nu echt klaar en geniet van zijn pensioen en al zijn oppassen en uitlaters en Percy wordt een geweldige geleidehond dat weet ik gewoon! Team Percy en Carin 2021.

 

 

Blog Morena Lam, nu over Yvon Rijpstra en haar ervaringen

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Meegroeien met je geleidehond: waarom gastgezin worden leuk en leerzaam is

 

Morena is een cliënt van ons die sinds 2017 met Siërra loopt, een door ons gefokte en getrainde shepadoodle. Voor haar afstudeerproject spreekt ze met verschillende van onze cliënten over verscheidene aspecten van het leven met een blindengeleidehond.

 

Voordat een blindengeleidehond aan zijn of haar opleiding begint, wordt het dier gedurende het eerste levensjaar opgevoed door een gastgezin. In het gastgezin leert een hond de basis, zoals zindelijk worden, het leren zitten en liggen op commando en het wennen aan drukke plaatsen. Een gastgezin wordt daarbij ondersteund en begeleid Geleidehondenschool Herman Jansen, zodat deze na afloop van de periode bij het gastgezin, het hondje kan opleiden tot een goede geleidehond. Maar hoe gaat dit precies in zijn werk? En wat vergt het om een goed gastgezin te zijn? Ik sprak Yvonne (63), die als aller eerste gastgezin was voor haar eigen toekomstige geleidehond.

 

Gastgezin worden

“Mijn eerste geleidehond, Nala, heeft 8,5 jaar voor mij gewerkt. Toen ik toe was aan een nieuwe hond koesterde ik de wens om deze met mijn man op te voeden. Ik had de puppytijd van Nala immers gemist en hoopte die met mijn tweede hond wel te kunnen meemaken.”

 

Als je gastgezin wilt worden, dien je je aan te melden via de website van de school. Vervolgens krijg je informatie over de voor- en nadelen en tevens moet je aan een aantal eisen voldoen. Zo moet je genoeg tijd hebben om voor de hond te zorgen en een aantal keer trainingen volgen. Deze worden op verschillende locaties in het land gegeven. Je mag andere huisdieren hebben, mits ze met een hond overweg kunnen. Daarnaast is het, als je zelf blind bent, erg handig om een ziende partner te hebben die je helpt bij het opvoeden. Iemand die ziet kan het sneller opmerken wanneer een hond iets doet wat niet mag en die vervolgens corrigeren. Op tijd corrigeren is erg belangrijk, anders snapt een hond niet waarvoor hij gecorrigeerd word. Als je je hebt aangemeld komt iemand van de school bij je langs voor een intakegesprek.

“Natuurlijk kende de school mij al, omdat ik klant bij ze ben. Toen ze bij mij langskwamen gaf ik aan dat ik graag mijn toekomstige hond zou willen opvoeden. Voor hen was dit ook nieuw, maar ze wilden dit graag met mij proberen. En zo kwam Kenza, een ondeugende Golden Doodle pup, in mijn leven.”

 

Geen kant-en-klare hond

“Als pup van acht weken was Kenza echt een stuiterbal. Mijn man en ik waren en zijn nog steeds dol op haar. Hoewel het heerlijk is om zo’n jong, nieuwsgierig beestje dingen te leren, moet je je er niet op verkijken. Je moet sterk in je schoenen staan om een pupje op te voeden. Een pup in huis krijgen is echt heel anders dan een opgeleide hond, die vaak een stuk rustiger en al helemaal kant-en-klaar is. We hebben wel erg veel geleerd van onze tijd als gastgezin van Kenza. Ze is nu overigens nog steeds bij ons als geleidehond en ik heb elke dag plezier van haar. Ook de trainingen, die in groepsverband zijn, waren erg leuk. Mijn man ging daar met Kenza naar toe en door die trainingen hebben we nieuwe mensen leren kennen. We trainden met een aantal pups uit het nest van Kenza. Dan gingen we bijvoorbeeld wandelingen maken, wat in het begin erg geestig was omdat de jonge hondjes nog niet terugkwamen als we ze riepen. Ook gingen we met z’n allen met de bus of trein zodat de pups aan het openbaar vervoer konden wennen.”

 

Voor het goede doel

“Het is erg intensief om gastgezin te zijn, vergis je er niet in. Toch zijn er genoeg redenen om gastgezin te worden. Het is leerzaam en je leert nieuwe mensen kennen als je deel uit gaat maken van de community, maar bovenal doe je het voor het goede doel. Je geeft iemand met een visuele beperking een goed opgevoede blindengeleidehond. Natuurlijk blijft het afscheid na een jaar moeilijk, als je afstand moet doen van de hond waar je zo veel tijd en geduld in hebt gestopt, maar met een beetje geluk kun je in contact komen met de nieuwe baas van de hond zodat je het resultaat van je harde werk kunt bewonderen. Voor mij gold dat afscheid trouwens niet. Natuurlijk moest ik Kenza een paar maanden missen toen ze terugging naar de school voor haar opleiding, maar daarna kon ik haar weer knuffelen en werd ze mijn nieuwe geleidehond.”

Het is nooit honderd procent zeker of de hond die je opvoedt ook daadwerkelijk een geleidehond wordt. Misschien wordt hij of zij op het laatst toch nog afgekeurd. Met Kenza was het ook even spannend of ze haar examen zou halen, omdat ze zo’n deugniet is, maar gelukkig heeft ze de tests glansrijk doorstaan. Een opleiding tot geleidehond is erg intensief en een hond moet zowel medisch als persoonlijk geschikt zijn voor de trainingen en het werk dat daarop volgt. Als een hond wordt afgekeurd kan deze eventueel terug naar het gastgezin, maar hoewel dat een aanlokkelijk idee lijkt, is het natuurlijk het fijnst als je kanjer aan het werk kan om het trouwe maatje van iemand met een visuele beperking te worden.

Iets voor u? Lees hier meer over hoe u zich kunt aanmelden als gastgezin.

Blog Morena Lam, nu over Iris en Lica

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Een vervangende geleidehond: hoe gaat het in zijn werk?

“Ga niet te veel vergelijken met je vorige geleidehond”

 

Morena is een cliënt van ons die sinds 2017 met Siërra loopt, een door ons gefokte en getrainde shepadoodle. Voor haar afstudeerproject spreekt ze met verschillende van onze cliënten over verscheidene aspecten van het leven met een blindengeleidehond.

Een blindengeleidehond werkt gemiddeld zo’n zes tot acht jaar voor zijn baasje voor het dier met pensioen gaat. Als het baasje graag met een geleidehond wil blijven lopen, moet hij of zij een nieuwe hond aanvragen. Zulk afscheid is natuurlijk nooit leuk. Als geleidehondgebruiker ontwikkel je een hele bijzondere band met de hond met wie je intensief samenwerkt en op wie je vertrouwt. Hoe zo’n afscheid precies in zijn werk gaat, wat er verandert en waar je als geleidehondgebruiker rekening mee moet houden, kon de 24-jarige Iris me vertellen. Zij is twee keer van geleidehond veranderd en vertelt me in een openhartig gesprek over deze ervaring.

 

Zion en Lica

“Ik ben Iris en loop ruim zeven jaar met blindegeleidehonden. Mijn aller eerste hond was Leon, een Golden Doodle. Deze hond heb ik echter maar een half jaar gehad omdat het niet zo goed klikte. Toch ontdekte ik gedurende die zes maanden dat het wel erg fijn was om met een blindegeleidehond te lopen. Toen Geleidehondenschool Herman Jansen en ik in overleg besloten dat het niet ging tussen ons, kon ik wel voor een andere hond gaan, en dat heb ik dus ook gedaan. De naam van mijn nieuwe hond is Zion en hij is tevens een Golden Doodle reu. Zion heeft zes jaar en acht maanden voor me gewerkt. Toen hij met pensioen moest, kreeg ik Lica, een hond met wie ik tot op de dag van vandaag over straat loop.”

 

Aanvraag van een vervangende geleidehond

“Ik merkte dat Zion met pensioen moest, toen hij steeds minder zin kreeg in zijn werk. Normaal gesproken stond hij vol enthousiasme naast me zodra ik tuig en riem pakte, maar de laatste tijd moest ik hem meerdere malen roepen, waarna hij zich dan met een zucht uit zijn mand verhief en naast me kwam staan. Ook werd hij steeds sneller moe. Waar we aan het begin van de week nog prima vooruit kwamen in ons gebruikelijke looptempo, was hij aan het eind van de week traag en moe. Het is vervelend om te merken dat je trouwe maatje het werk niet goed meer kan doen, maar je moet dit absoluut niet negeren. Als je op tijd bij de school aangeeft dat je hond aan vervanging toe is, kan hij op tijd met pensioen, en dat is prettig voor jullie beide.”

“Tijdens ons jaarlijkse nazorggesprek mei vorig jaar gaf ik aan dat ik dacht dat Zion het niet veel langer dan een jaar zou kunnen volhouden. Vervolgens gingen we een vragenlijst invullen voor de zorgverzekeraar en moest ik mijn behoeften doorgeven. Vervolgens werd ik op een voorlopige wachtlijst gezet voor een vervangende hond. In november vorig jaar belde ik de school om te zeggen dat ik nu echt snel een vervanger nodig had. Binnen een maand hadden ze een nieuwe hond voor me, Lica. Dat dit zo snel ging was wel toeval, want Lica kwam toen net terug van haar eerste baasje, die helaas overleden was. Het kan dus ook een tijdje duren en dat is wel iets om rekening mee te houden als je weet dat je hond zijn pensioen nadert. Voor Lica bij me werd afgeleverd heb ik eerst nog twee weken zonder hond, dus met stok, gelopen. Dit om als het ware af te kicken van de gewoonten die ik met Zion had ontwikkeld. De school raadde me dit aan, zodat het makkelijker zou worden om te wennen aan een hele nieuwe geleidehond.”

 

Omschakelen

“Ik heb Lica nu acht weken en het gaat ontzettend goed. Natuurlijk mis ik mijn vorige hond Zion, maar ik weet dat hij in goede handen is. Hij zit nu bij een gastgezin dat ironisch genoeg ook voor Lica gezorgd heeft in de periode dat ze bij haar oude baas vandaan kwam, voor ze naar mij ging. Je mag je hond ook zelf houden als deze met pensioen gaat of door iemand uit je familie of vriendenkring laten adopteren, maar ik woon alleen en niemand anders in mijn nabije omgeving kon Zion overnemen. In dat geval kun je de school vragen om te helpen zoeken naar een nieuw huisje.”

“Met Lica begon ik als het ware weer opnieuw, hoewel ik de basis al kende en de aflevering dus één week duurde in plaats van twee, is het toch weer een soort herstart die je doormaakt. Je moet wennen aan een nieuw karakter, een nieuwe manier van lopen van de hond, de hond is nog niet vertrouwd met routes waar de vorige hond geen aansturing meer nodig had… Mijn Lica is bijvoorbeeld een stuk kleiner dan Zion en dus ook lager. Toch neemt ze meer ruimte in in bijvoorbeeld de bus, omdat ze graag naar buiten kijkt. Ze is eigenlijk totaal anders dan Zion, bij wie ik commando’s op een enthousiaste toon moest zeggen om hem te motiveren, terwijl ik bij haar juist rustig moet blijven omdat ze anders te enthousiast wordt. Lica houdt wel van zwemmen en Zion niet. Ze reageert anders op andere honden dan Zion. Deze dingen zijn niet erg, maar het is wel even omschakelen. Je zult merken dat het weer even duurt om die geoliede machine te vormen die je eerst met je oude geleidehond was, maar dit hoort er nou eenmaal bij. Alle begin is moeilijk en dat gold ook voor de samenwerking met mijn vorige hond. Daar moet je gewoon even doorheen. Mijn tip bij het krijgen van een vervangende hond: ga niet te veel vergelijken met je vorige hond, want hoewel er verschillen zullen zijn heb je al bewezen dat je met geleidehonden kunt omgaan tijdens je periode met je vorige hond, en die ervaring kun je meenemen om de ultieme samenwerking met je nieuwe viervoeter te bereiken!”

Lees hier meer over hoe u een geleidehond kunt aanvragen.