04-02-2011

Dit is een verslagje over Jet (een pup van Babette de golden retriever  en Dragon de grote poedel).

Jet zit in het trainings groepje met een aantal Duitse herders en een aantal nestgenoten om alvast voorbereid te worden op de periode straks intern op de hondenschool. Daar worden  ze  vervolgens verder getraind om uiteindelijk als Blinden geleidehond te gaan werken. 

Jet is nu 11 weken oud en het is hartstikke leuk om dingen met haar te oefenen. Nu ze wat groter wordt kan ze wat verder lopen en dat is wel weer erg handig met oefenen. Van de week hebben we een rondje  op de markt gelopen.  Het lijkt misschien simpel maar pups moeten aan van alles en nog wat wennen. Zoals:  veel  mensen bij elkaar, buggy’s, rollators, luid roepende markt koopmannen, wapperend koopwaar en allerlei onverwachte (harde) geluiden. Verder mogen ze niets in hun bek nemen van de straat. Ook moet ze er aan wennen dat ze geduldig moet wachten als er ergens gekeken of gekocht wordt. En al die lekkere voedsel luchtjes weerstaan natuurlijk. Toen we langs de viskraam liepen ging haar neus de lucht in. Jet vond het eigenlijk wel leuk op de markt en liep gezellig mee.

Vandaag hebben we ook gewinkeld. Ze ging languit in een winkel liggen toen ik even stond te kijken bij een aantal producten, nu moet ze nog even leren dat ze netjes aan de kant gaat zitten of liggen.

We zijn ook even in de buurt van de spoorweg overgang gaan staan. Het is belangrijk dat ze de geluiden van treinen als normaal ervaart. Later zal ze waarschijnlijk veel met het openbaar vervoer reizen.

Tijdens het uitlaten is het ook steeds leuker, ze rent heel grappig, kijkt met een eigenwijs bekkie en doet leuk. Als we dan een bankje tegen komen geef ik het commando zoek bank. Ze mag er dan met haar voorpootjes op gaan staan om hem als het ware op die manier aan te wijzen. Dat heeft ze nu door en voor haar is het een spelletje. Ze doet die oefeningen dan ook kwispelend en opgewekt.

Laatst op het strand werd ze helemaal dol, ze rende hard heen en weer.  Helemaal los ging ze. Het is dan ook heel aandoenlijk om te zien. Dat bollige lijfje met korte pootjes en dat wollige vachtje.

Op de foto zit ze trouwens in de fietstas omdat ze een lift kreeg naar de supermarkt.  Daar paste ze een paar weken geleden nog in en er naar toe lopen was nog te ver. Ze had mooi uitzicht zo op de fiets dus het beviel  haar wel.

Ze gaat ook regelmatig zelf de bench in om op haar kluif te knabbelen. Ze kan er uren zoet mee zijn. Verder heeft ze graag iets in haar bek. Het flostouw is het favoriete stuk speelgoed. Iets laten slingeren kan niet want dan komt Jet er mee aanzetten. Ze pakt graag sokken, mijn sjaal, mijn handschoen, de dweil,  enz. enz. Daar mag ze natuurlijk niet op knagen dus dan roep ik apport en los. Altijd handig als ze mijn troep netjes oppakt en komt brengen.

Vandaag heeft ze voor het eerst in haar leven stormachtig weer mee gemaakt. Ze probeerde rondvliegende bladeren te vangen. Weer een nieuwe ervaring erbij. Haar vacht stond recht omhoog toen we de wind in de rug hadden.

Al spelenderwijs leert ze van alles

Nog een laatste portret voordat deze kanjers naar school gaan.

Deze prachtige honden hebben nu hun periode bij het gastgezin erop zitten en gaan in januari aan hun vervolgopleiding tot geleidehond beginnen

U ziet broers en zusjes uit het nestje doodles van Filou en 2 zusjes uit het Nest van Anouck, de duitse herder.

Wij zijn de gezinnen meer dan dankbaar en hebben er weer heel veel zin in om met de honden aan het werk te gaan!!

een impressie van de honden die in januari 2011 in training gaan

Helmut, Ingrid, Femke, Linke en onze Bearded Collie Duke zijn in 2008 begonnen als gastgezin.

Wij als Brabanders, gaan vol trots met onze puppen iedere week trainen bij onze geweldige trainer Ernie in Ypenburg.

Veel mensen uit onze omgeving vragen zich af waarom wij zoveel energie steken in deze pupjes.

Ten eerste vinden wij dit geen extra opgave maar geweldig leuk om te doen en wij doen dit omdat heel  veel visueel gehandicapten graag een blindengeleidehond willen die hen kunnen begeleiden in de stad, station, bus of tram. En een maatje hebben om eens flink te knuffelen en een aai over dat lieve kopje te geven.

Als wij dit kunnen geven door deze pupjes een jaar te socialiseren, op te voeden en de eerste basis te geven zodat deze mensen een kameraad waar ze heel veel liefde van terug krijgen, dan is het voor ons Geen opgave om zo`n pup een geweldig begin mee te kunnen geven voor in de toekomst.

Onze eerste hond was Ryan een oud Duitse Herder Langhaar. Een ontzettend lieve leergierig en sociale hond. Ryan woont nu bij zijn baasje in Zoetermeer.

Daarna kregen we en volgende pup ook een Oud Duitse Herder langhaar.

Natuurlijk ook ontzettend lief en hebben van deze hond geleerd dat niet iedere hond geschikt is voor deze opleiding . Hij zit nu heerlijk bij een baasje met nog drie andere honden waar ze lekker kunnen spelen en ravotten.

Wel hebben we even aan het idee moeten wennen dat dit ook kan gebeuren, maar deze mensen hebben een geweldige sociale hond als kameraad erbij.

In december krijgen we onze derde pup en wachten vol energie om deze spruit weer een jaar in huis te mogen hebben.

Mede door Wendy, Ernie en iedereen van de opleiding Herman Jansen blijven we het geweldig vinden om de verhalen te horen hoe het gaat met ‘’onze’’ honden en dat de baasjes zeer gelukkig zijn met hun kameraad.

BEDANKT dat we dit mogen doen.

Dit is een verslag van ruim één jaar waarbij Milou bij ons thuis woonde. Ze heeft het huis opgefleurd met blijdschap, speelsheid en blijvende herinnering aan de gaten in een kussen van schapenwol.

Spannend zo’n eerste dag waarbij we een klein hummeltje kunnen ophalen. De eerste paar uur loopt ze vooral met je mee. Overal waar je gaat, loopt ze mee. Aan het einde van een lange dag blijkt ze eigenlijk toch wel erg veel slaap nodig te hebben.

In het begin gaan we vaak naar school waar niet alleen de hond veel moet leren. Af en toe passen we het hesje en poseren we voor de foto.

Op school leren we vooral basis dingen, zoals netjes lopen aan de lijn, “zit”, “af” en “naast”. Milou heeft al vrij snel door dat er lekkere snoepjes worden aangeboden, en doet erg goed haar best. Gelukkig mag er op school ook gespeeld worden met alle zusjes en broertjes. Het is een vooral een berg “haar” wat onder, boven en op elkaar ligt te rollebollen. Soms ontsnapt er eentje, welke dan weer achterna gezeten wordt, waarbij de staart en oren niet worden ontzien.

Thuis wordt er vooral veel geoefend met goed oversteken en “hier”, want dat is niet makkelijk.

Naast veel oefenen, lopen we ook veel in het bos. In het bos zijn vooral de takken interessant, hoe groter hoe beter.

Nadat we naar het bos zijn geweest gaan we zaterdags altijd naar de markt.

Op de markt leert Milou wennen aan de drukte van de mensen.

In de winkels blijft ze heerlijk rustig en netjes naast je wachten als we weer geen keuze kunnen maken.

Ook gaan we naar de supermarkt waar ze al wordt herkent door het personeel.

In de supermarkt weet ze welke rondje wij lopen en is ze eigenlijk toch ook wel blij als we weer bij de kassa’s zijn.

Kleine honden worden groot, maar ze spelen nog steeds als kleine honden. Milou vond het erg leuk om met haar broertjes en zusjes te spelen. Tijdens het uitlaten wilt Milou graag spelen met andere honden. Het is erg belangrijk dat de honden goed gesocialiseerd zijn en zich weten op te stellen tegen over andere honden.

We zijn ook met Milou gaan kamperen in Kroatië en Italië. Prachtig vond ze de wandelingen in de bergen. In de tent bleef ze keurig op haar eigen matje slapen, maar ’s ochtends moest ze toch wel even kijken of wij niet al wakker waren.

We hebben lange bergwandelingen gemaakt waar ze keurig in onze buurt bleef lopen. Zelfs berggeiten en koeien hoefden niet bang te zijn voor haar. De berg geiten vonden de hond erg interessant en zij wilde wel met hun spelen.
Na ruim een jaar hebben we Milou naar de “echte” school gebracht. Toch mochten we nog een paar weken van haar genieten toen ze bij ons “op vakantie” was. Ondertussen hadden we onze tweede hond Bindi al een tijdje in huis. Samen zitten ze hier voor de stoep.

Eric de Boer en Novi Holvast