Archive for the Category » Ervaringen cliënten «

Een heel blij baasje!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Blindengeleidehondenschool Herman Jansen, medewerkers, vrijwilligers, gastzinnen en iedereen die zich op welke manier dan ook inzet voor onze Blindengeleidehonden (Assistentiehonden),

 

Wat een rijkdom, om zo’n prachtige hond als Arthur aan mijn zijde te mogen hebben. Vol trots loop ik met Arthur over straat, in winkels, ziekenhuizen en alle andere plekken waar ik kom. Waar ik kom? Nee, het is letterlijk waar wij komen. Wij zijn een eenheid. Daar kan niks of niemand tussen komen.

 

Op 25 april 2016 mocht ik kennismaken met Arthur. Er was meteen een klik. Ik wist meteen dat we de perfecte match waren. Op 29 april 2016 kwam Arthur bij me. Trainen met Arthur hoort erbij, maar is niet hard werken, maar een hobby. Het is fantastisch om met Arthur te mogen trainen, spelen, werken, knuffelen, voor hem zorgen. Het samen zijn met Arthur maakt mij compleet.

 

Nu is alles even anders. Het gevoel tussen Arthur en mij is absoluut niet verandert. Het is mijn gezondheid die in de weg zit. 7 maart 2017 ben ik geopereerd. Ik mocht acht weken helemaal niks doen, behalve rust houden. Arthur logeerde bij mijn ouders. Wat ben ik dankbaar dat zij Arthur zo ontzettend goed opvangen. 3 Oktober 2017 en 18 oktober 2017 ben ik weer geopereerd. Sindsdien logeert Arthur weer bij mijn ouders. Mijn ouders en broers maken het mogelijk dat Arthur iedere dag een aantal uurtjes thuiskomt, zodat we toch zoveel mogelijk samen kunnen zijn. Arthur wordt iedere dag gebracht, tussendoor uitgelaten en weer opgehaald.

 

En dan het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, die vinden dat Arthur en ik niet gescheiden mogen worden, wanneer dit niet noodzakelijk is. Arthur is bij ieder onderzoek, gesprek aanwezig (Arthur mag alle apparatuur bekijken en besnuffelen, voordat ze met mij aan de gang gaan). Bij sommige onderzoeken kan hij niet mee naar binnen, waar ik alle begrip voor heb. Arthur brengt me naar de operatiekamer, kan de hele dag bij mij op visite komen en mag zelfs ‘s nachts blijven slapen als ik dit zou willen. Geweldig hoe dit ziekenhuis met Assistentiehonden omgaat. Zij vinden dat Baasje en Assistentiehond ten alle tijden bij elkaar horen te zijn, voor zover dit mogelijk is en dat dit zelfs het herstel\genezingsproces bevordert. En dit allemaal zonder dat de hond aan het werk is.

 

Arthur heeft precies door, wanneer ik zenuwachtig ben of iets eng vind. Arthur legt dan zijn kop op mijn knie, zodat ik hem kan aaien of hij kijkt me strak aan en begint met zijn staart te zwaaien. Soms staat Arthur ineens op en doet alsof hij bij mij vandaan wil lopen, zodat ik op hem moet reageren of Arthur staat op en begint rondjes te draaien. Arthur doet alles om mij van mijn zenuwen en angsten af te leiden en ik kan jullie vertellen dat het werkt. Het is dan niet helemaal weg, maar wel een stuk minder.

 

Ook al werkt Arthur niet en is hij niet 24 uur per dag bij me, toch blijft hij zich op mij focussen. Ik ben en blijf zijn Vrouwtje en dat laat Arthur ook merken. Arthur luistert naar mijn ouders. Ze kunnen alles met Arthur doen, behalve wanneer ik er ben, want dan ligt hij aan mijn voeten en wijkt geen seconde van mijn zijde. Als ik er ben moet ik bepalen wat er gebeurt. Mijn moeder geeft Arthur altijd zijn brokken, maar als ik bij mijn ouders ben, en het is etenstijd, wil hij pas eten als ik toestemming geef. Wil mijn vader Arthur uitlaten, dan wil hij pas mee, wanneer ik zeg dat het goed is en met Papa mag meegaan. Krijgt Arthur een kluif, dan pakt hij hem pas aan wanneer ik zeg dat het goed is.

 

Een Assistentiehond betekent zoveel meer voor het baasje dan alleen het werk waar hij\zij voor is opgeleid. Een Assistentiehond geeft zoveel, zelfvertrouwen, zelfstandigheid, angsten overwinnen, geluk, troost, sociale contacten, liefde. Ik heb de laatste maanden gemerkt dan ik zonder Arthur incompleet ben. Ik mis dan een stukje van mezelf.

 

Begrijp me niet verkeerd, ieder dier is speciaal en verdient een baasje(s) die goed voor hen zorgen en gek op ze is. Gelukkig is dit in de meeste gevallen ook zo. Voor deze baasjes is\zijn hun dieren net zo belangrijk.

 

Wat de toekomst nog gaat brengen weet ik niet, maar met mijn Arthur aan mijn zijde, kan ik alles aan.

 

Ik wil iedereen bovenaan genoemd bedanken voor hun inzet. Dank zij jullie is mijn leven en ik denk van vele anderen verrijkt.

 

Dank jullie wel!

 

Groetjes, Monique

Poot, Prins Arthur Blindengeleidehond

 

 

 

 

Dit stuk heb ik geschreven om iedereen te laten weten, hoe belangrijk Assistentiehonden zijn. Of het nou een Blindengeleidehond, PTSS Hulphond, ADL Hulphond, Autismehond, Epilepsiehond, Diabeteshond is (hopend geen Assistentiehond ben vergeten te noemen), maakt geen verschil. Hopelijk draagt dit stuk bij aan de acceptie van Assistentiehonden en wordt het in de toekomst mogelijk voor iedereen die een Assistentiehond nodig heeft, om er èèn te hebben.

 

 

Noortje is heel gelukkig bij haar baasje!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Beste allemaal,

 

Het is vandaag precies 7 maanden geleden dat Noortje bij mij is komen wonen. In onze eerdere mail heb ik al gesproken over een bijzonder goede match. Dit kan ik na 7 maanden alleen nog maar beter beamen. Ze is nog steeds vrolijk , lief en enthousiast en wat betreft het werken gaat het gewoonweg goed. Wat een puntje is, waar ik overigens al door Sabrina van op de hoogte was gesteld, is haar eigenzinnigheid, wat bij Golden Retrievers gebruikelijk schijnt te zijn. Deze eigenzinnigheid maakt haar overigens wel, wat mij betreft, een leukere en enigszins ondeugende hond. Tijdens de laatste inspectieronde van Sabrina heb ik wel te horen gekregen dat ik niet alles wat fout ging goed moest praten, maar dat ik zo nu en dan ook wat strenger moest zijn tijdens het werk. Hoe moeilijk ik dit ook vind, het werkt wel!

Het werken met een geleidehond gaat niet vanzelf, ik moet er heel veel energie insteken, maar krijg er daarentegen uitermate veel voor terug. De vrijheid om weer alleen op pad te gaan, het looptempo en wat ook heel belangrijk is een wel heel trouwe vriendin.

Als Noortje niet aan het werk is is het een echte ondeugende, speelse madame, die het bijzonder leuk vind om zich heel erg vies te maken en graag in rotte vis rolt. Dat ze vies is kan ik dan wel niet zien, andere mensen wijzen mij daar overigens wel op, maar die vis ruik ik wel! Gevolg van voornoemde is middels bijgevoegde foto te aanschouwen, jawel en bezoek aan de “Doggy wash”. Ook heb ik een fietskar voor haar aangeschaft voor achter de tandem. Voor een paar beloningskoekjes ging ze er maar wat graag inzitten, ook daar hebben we een afbeelding van bijgevoegd. De laatste foto, die ik jullie absoluut niet wil onthouden is van Noortje, moe van het spelen, met haar 2 nieuwe speeltjes, waarop ze als een blok in slaap valt.

Dit is zo een beetje wat ik jullie wil laten weten, maar niet nadat ik jullie nog even over haar populariteit bij de poli Oogheelkunde heb verteld. Voor een halfjaarlijkse controle nam ik Noortje met de bus mee naar het ziekenhuis. Toen ik aan de beurt was en samen met Noortje naar binnen kwam, vroeg de oogarts als eerste naar het wel en wee van Noortje, waarop ik antwoordde: “en met mij gaat het ook goed!” We hebben er hartelijk om moeten lachen.

Tot zover een update over Noortje en de hartelijk groeten van Leonie Dullemans

 

 

Lotus heeft een superbaasje getroffen!!

Category: Ervaringen cliënten  Comments off

Beste Herman, Wendy en alle andere trainers,

 

Jullie horen van mij niet veel, maar geen bericht goed bericht zullen we maar zeggen. Ik wilde jullie toch graag even laten weten dat het hier heel erg goed gaat.

De vakantie is ook heel goed gegaan, Lotus heeft het daar best naar haar zin gehad, lekker door het water of zand rennen, ook het werken deed ze daar erg goed ondanks de drukte, warmte en al die lekkere luchtjes op de Franse markten. Daarna even lekker afkoelen en mevrouw ging liggen om lekker te slapen. (We hadden de juiste ontworming, vergeten te antwoorden)

 

Ze was ook weer heel blij toen we thuis kwamen, ze rende heel enthousiast door de kamer!

We zijn allemaal gek op haar, de kinderen hebben nog vakantie maar als ze straks op school zijn zal Lotus ze best missen.

Wat ik zo mooi vind is dat ze als we met z’n allen op stap gaan steeds om kijkt of iedereen er nog steeds is.

 

Ze gaat graag dichtbij je zitten om even lekker geaaid te worden, om daarna bovenop je voeten in slaap te vallen.

 

Groetjes,

Lianne van den Dool

En een poot van Lotus